#keder

Kederlerin yerini fikirler alır..

Hayvanlar duygularını ifade ettiğinde, bir ağızdan su gibi dökülürler. Hayvanların duyguları ham, filtresiz ve kontrolsüzdür. Onların neşesi, en derin ve en bulaşıcı olanların ve onların kederlerinin en derin ve en yıkıcı olanıdır. Onların tutkuları bizi dizlerimize zevk ve üzüntü içinde getirir.

Öldürseydi acı, şimdiye ölmüş olurdum.

Hafif acılar konuşabilir ama derin acılar dilsizdir.

Sevincin de kederin de kaynağı insanın kendi içidir.

Başkalarının mutsuzluğunu dindirmek için yapabileceği hiçbir şey yoktu, hele kendi mutsuzluğu için, hiç.

Her şey beni üzüyor, üzmek için birleşmiş!

Bir şeylere üzülüyorsam, tuvalete gitmem gerekse bile gitmem. Üzülmekten gidemem. Üzülmeyi bırakıp gidemem.

Yalnız uğradıklarımız değil, belki hiç uğramayacağımız kederlerin korkusu ile bütün hareketlerimizde felce tutuluruz.

Gene kafamda bir sürü eksiler, artılar. İçimde gecelerin kahrı. Yalnız ben ağlarım, ağlamaz martılar...

Belki bir sevda gibi unutur beni ölüm, Belki bir sevda gibi kaybolur kederim.

Bildiğiniz gibi parasız pulsuzum ben gene, Satırlarınızda kayboldu kederim.

Zaman, Beklerken çok yavaş, Korkarken çok hızlı, Kederliyken çok uzun, Sevinçliyken çok kısa.

Dayanıklılık kederin özgür arkadaşıdır. ve sabır onun efendisidir.

Gerçeğimiz ne olursa olsun, sevdiğin birini yitirmenin kederi, onulmaz bir şey. Gerçek, içtenlik, güç, tatlılık, hiçbir şey acıyı dindiremiyor...

Sevinciniz peçesini kaldırmış kederinizdir. Daima birlikte gelirler. Biri yanı başınızdayken, diğeri yatağınızda uyuklamaktadır.

Neşeli yüreklerle neşeli şarkılar söyleyen kederli bir kalp ne kadar yücedir.

Bir tek sevinç değerlidir,bir tek sevinç kalıcıdır,bir tek sevinç bizi eyleme ve eylemin kutluluğuna yaklaştırır. Kederli tutku daima güçsüzlükten kaynaklanır.

Tek bir şey için ağlanmaz, birikmiştir...

Kedersiz acısız olan var mı.

Acı denilen şey yalnız başına çekilir.

Ey Resul öyle debdebe ve karışıklık zuhur etti ki senden sonra; Sen olsaydın keder çoğalmazdı. Toprağın yağmuru kaybetmesi gibi biz seni kaybettik. Kavmin bozguna uğradı (karıştı) onları kontrol et ve kaybolma.

Aşk, abartılmış, sahtekar bir parazitten başka bir şey değil aslında. Aşkı güzel yapan ona dair kurduğumuz düşlerde, geçmişte kalan mutlu anılarımızda. Yoksa acıdan, kederden, dertten başka ne getirmiş aşk insanlara.

Unutmanın acısı, ayrılığın acısından farklı. Ayrılık hüzne yakın; unutmak kasvete. Yani birini er geç unutmaya mahkum olduğunu bilmenin kasvetinden bahsediyorum. Birini yavaş yavaş unuttuğunun bilincine vardığın anıların sıkıntısından bahsediyorum. O kişinin parça parça silinip alakasız hatıraların arasına karışmasından bahsediyorum. Belki de neden bahsettiğimi bilmiyorum; sadece üzülüyorum, vasıfsız keder.