İnanmasan da geçer sayılı zaman, nöbet vaktin dolacak aslan. Sabrın tadı ki acı da olsa tatlıdır ya meyvan.

Gerçek mü'minin yüreği yanar, gözünden yaş da gelir ama asla dilinden isyan sözcükleri dökülmez.

Soylu beylerim, hemcinslerim de sık sık rastlandığı gibi ağlamaya yatkın değilim ben; o boş yere dökülen yaşları bende görmemek merhamet kaynaklarınızı kurutacak belki; ama burama yerleşmiş öyle bir acı var ki, onun yakması gözyaşlarının boğulmasından beter.

Gözyaşlarının bir kutsallığı vardır. Zayıflığın değil gücün simgesidirler. Yoğun acının ve tarifsiz sevginin elçisidirler.

Keder en hafif zihinleri sallamayı öğretir.

Hafif acılar konuşabilir ama, derin acılar dilsizdir.

Tedavi edilemeyen şeylere dayanılmalı.

Sıkıntı ve acı çekmek gerekebilir. Çaba ve sabır, enerji ve dayanıklılık, her insanın geleceğinde etkili olur.

Dayan ve üstele; bu acı, adım adım, senin iyiliğine dönüşecek.

Hazır gözyaşları acının değil, ihanetin göstergesidir.

Başım alıp hangi yere gideyim
Gittiğim yerde buldu dert beni
Oturup benimle ibadet kıldı
Yalan söyledi de yüzüme güldü
Yalın kılıç olup üstüme geldi
Çaldı bölük bölük böldü dert beni.

Kulak ver dinle Her acının sonunda açık bir pencere vardır, Aydınlık bir pencere.

Kadın, gözyaşlarını saklamak için şişeler üretmiş tek canlıdır.

Dayan ve üstele; bu acı, adım adım, senin iyiliğine dönüşecek.

Yalnızca çok ağlamış olanlar yaşamı tüm güzelliği içinde algılayabilir,keyifle gülebilir.

Ne var ki, çoğalan acının da bir taşma ânı vardır.

Evlerin pencerelerini tamamıyla açabilen tek bir rüzgâr biliyorum: Ortak keder.

Öldürseydi acı, şimdiye ölmüş olurdum.

Hafif acılar konuşabilir ama derin acılar dilsizdir.

Yüreği yanmayanın, gözü yaşarmaz.