Felekden zerre mikdâr olmadım devrinde rencide
Ger ey mihr-i münîr âh u zârım varsa sendendir

Derdi dünya olanın, dünya kadar derdi olurmuş.

Beni en çok üzen şey: bana yalan söylemen değil, bir daha asla sana inanmayacak olmam.

Dostun ihanetini gördükçe, düşmanın hançerine hedef olası geliyor insanın.

Keder en hafif zihinleri sallamayı öğretir.

Ben senin gözlerinin yalan dolan bakışlarını bile sevdim.

Hafif acılar konuşabilir ama, derin acılar dilsizdir.

Delilik acı çekmeyi hatırlamamak için bir yoldur.

Büyük acılar daha önemsizlerinin hissedilmesini engeller ve tersine, büyük acıların yokluğunda en küçük dertler ve sıkıntılar bile bize büyük acı verir.

Kötü insanları tanıma senesi... Can çekişmekte adımın 5 hânesi, yaşamdan soğumamın çoktur bahanesi. Günden güne yırtılmakta kalbimin 12 perdesi. Korkutur cesaretimi iradesizlik sillesi.

Gözüm ağladıkça gamzelerim gülmemekte. Ruhum yıpranmadıkça kalemim hareket etmemekte. Nefesle inşa ettiğim sözüm kulaklarına borçtur; şeytan güvendiklerimi gömdü, lan ne iştir?

Günümün birkaç saatini kitaplara verdim. Okurken başka bir dünyaya girer bütün dertlerimi unuturdum.

Hazır gözyaşları acının değil, ihanetin göstergesidir.

Çok acı yaşadım ama aldatıldığımda duyduğum acıyı hiç unutmuyorum.

Milyon tane kazık yiyince, bedenin zarar görüyor.

Evlerin pencerelerini tamamıyla açabilen tek bir rüzgâr biliyorum: Ortak keder.

Öldürseydi acı, şimdiye ölmüş olurdum.

Hafif acılar konuşabilir ama derin acılar dilsizdir.

Acı, insanları uyandıran şey olmalıdır. Ama insanlar acılarını saklamaya çalışır.

Acıları bir kenara itmek isterseniz. Kendimden biliyorum. Zamanı kurşun gibi eritmek istersiniz.