Duygu

İçin içine sığmadığında, taştığında sen senden bariz, hayat durur kalbinle beraber.

Kendimi hiçbir dönemde güvenli ve huzurlu hissetmedim.

Belki de en sevdiğim sakarlığın, gözlerime takılıp yüreğime düşmendi.

Sana içimi döksem beraber toplar mıyız?

Kimseyi kırmayayım diyorum, bir de bakıyorum kendim paramparçayım!

Ya her şeyim ya hiçim,
Sorma dünyam ne biçim,
Bir kördüğüm ki içim,
Çözdükçe dolaşıyor.

Aslında hüzün hakikaten dünyanın neresinde, her insanda, daha az ya da daha çok diyebilir miyiz, her ırktan, her gelenekten, her dinden insanın hücrelerinde olan bir şey bu, tersini düşünemiyorum.

Kendi acımı ve sevincimi haykırdığım için belki insanların içine biraz daha işliyorum.

Duygulara dair her şey çok zor geçiyor, iz bırakıyor.

öIümün acısını en çok günün iki uzak saatinde hissetmektedir.

Yine severmiydin beni simsiyah duman olsaydım.

Sessizce bir türkü söylüyoruz içimizde bir yaraya bakarak.

Öfke kendine acır.

Hayatta hiçbir şey olgun bir erkeğin ağlaması kadar yürek paralayıcı değildir.

Seniha kendisinin de bu kirli aydınlığın altında bu eşya ile beraber küflendiğini hissetti. Ayağa kalktı, alnını cama dayadı ve dışarıya baktı. Ağaçlar soyulmuş, havuz, dökülmüş yaprak tabakaları altında görülmez olmuştu. Sonbahar denilen mevsim ne hazin bir mevsimmiş! Bu, adeta yazın çürüyüşü, parça parça çürüyüp dökülüşü gibi bir şeydi.

"Hayatta hiçbir şey olgun bir erkeğin ağlaması kadar yürek paralayıcı değildir."

Panik, etrafınızdaki her şeyin canlı olduğunun aniden farkına varmak.

Birinden korkunca ondan nefret edersiniz ama boyuna da düşünüp durursunuz onu.

Hayal gücünün olmadığı yerde tutkudan bahsedilemez.

Arkadaşına öfkeni söyle, geçsin; düşmanına öfkeni söyle, artsın.

Acının fazlası güldürür, neşenin fazlası ağlatır.

Zayıf, çaresiz, dilsiz bir hayvanın ıstırabı dünyanın en acıklı manzaralarından biridir.

Onun içi rahat etsin diye senin kalbin mi kırılacak?

Nedensiz hayallere, korkulara kapılıyorum.