#huzursuzluk

Kendimi hiçbir dönemde güvenli ve huzurlu hissetmedim.

Suçluluk, belli belirsiz bir huzursuzluk ya da şüpheden farklıydı, ne de olsa yaşanmışlıklara dayanırdı.

Huzur arar fakat tabi ki bulamazlar, kendileri huzursuzluğun ta kendisidir çünkü.

Paltosunun içindeki rahatlığı bedeninin içinde bulamayanlara biz huysuz, huzursuz diyoruz.

Bir başka yerde olabilmeyi dilemek gibi bir eğiliminiz varsa, bunun aptalca ve kendinize zarar veren bir alışkanlık olduğunu çok iyi bilirsiniz.

Mutlu olmak için ihtiyacımız olan her şeye sahibiz ama mutlu değiliz.

Bir yerde görülen sahte bir sükunetten daha kötü bir şey yoktur...

Ne tende cân ile sensiz ümîd-i sıhhat olur/ Ne cân bedende gam-i firkatinde râhat olur

Görmüyor muyuz; bocalıyor insan, aranıyor, hep yer değiştiriyor, yükünü atmak ister gibi..

Buna rağmen akıl insanı daima karara zorlar; çünkü gelişme halinde olmak tehlikelidir ve insanı huzursuz yapar.

Ortada büyük sorunlar olmadığında küçük sorunlar da insanı huzursuz etmeye yeter. Koca bir kayaya rast gelmediğinde insan küçük bir çıkıntıda bile sendeleyecektir.

İnsanın bilgisi arttıkça, huzursuzluğu da artar.

Bilgi arttıkça huzursuzluk da artar.

Akılsızlar hiçbir zaman huzursuzluk duymaz.

Derin düşünen rahat yaşamaz.

Biz, hepimiz dinginliğin anahtarını yitirmiş, artık büyük acının sırlarından başka bir şeye yaramayan öfkelileriz, gözü dönmüşleriz.

Tüm mevcut şeylerin özünde şiddetli bir huzursuzluk görülür.

Her hastanın yatak değiştirme tutkusuna kapıldığı bir hastanedir bu yaşam. Kimi soba karşısında çekmek ister acısını, kimi pencere kıyısında iyileşeceğini sanır. Bana gelince, hep bulunmadığım yerde rahat edeceğimi sanırım.

Hiçbir zaman, hiçbir yerde rahat edemem, her zaman da bulunduğum yerden başka bir yerde daha iyi olacağımı sanırım.

Her nerede değilsem, orada mutlu olacakmışım gibi gelir.

Kul hakkıyla kesen dolarsa yağmur bekleme, Karnın doyar fakat, karabansa her gece.

Üç şey hayatı karartır: Zalim hükümdar, kötü komşu ve ağzı bozuk kadın.

Bu sert huzursuzluk beni özgürleştiriyor. Bilinmezlik etrafımı sardığında kendimi evimde hissediyorum.

Bir evimiz bile yok, sürgünüz sadece, Bizi kabul eden bir ülke çıksın diye Bekliyoruz içimizde bir huzursuzluk, Sınıra en yakın yerde