İnanmasan da geçer sayılı zaman, nöbet vaktin dolacak aslan. Sabrın tadı ki acı da olsa tatlıdır ya meyvan.

Ne kadar zavallılar, sabrına sahip değillerdi? Hangi yara iyileşti, ama dereceye kadar?

Zaman, bütün yaraları iyileştirir.

Yollarımız burada ayrılıyor, Artık birbirimize iki yabancıyız. Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa, Her şeyi evet her şeyi unutmalıyız. Her kaderin tesellisi bulunur, üzülme, İnsan ne kadar sevse unutabilir. Mevsimler, gelir geçer, yıllar geçer… Sen de unutursun bir gün gelir.

Allah âşıkları, sabrı gülbeşeker gibi tatlı tatlı emer, hazmeder. Ve bilirler ki, gökteki ayın hilalden dolunaya varması için zaman gerekir.

Hedefime ulaşmak için daha ne kadar zamana ihtiyacım var?

Acıdan kaçarsanız coşku şansını da yitirirsiniz. Zevk alabilirsiniz, hatta zevkin türlü çeşidini alabilirsiniz, ama doyamazsınız. Eve dönmenin ne olduğunu bilemezsiniz. Doyum, zamanın bir işlevidir. Zevk arayışı döngüseldir, yinelenir, zamandışıdır.

Eşkıyalar bile ağlar ama Tanrı umursuyor mu?

Bir guguk kuşu söyleniyor zihnimde: "Henüz değil"

Her şey beklemesini bilen kişiye kendiliğinden gelir.

Bütün zamanların en güçlü savaşçısı şu ikisidir: Zaman ve sabır.

Her şey için zaman vardır.

Tarihin, eskimiş yeninde daima birkaç tane numarası bulunur. Ne de olsa uzun süredir buralardadır.

Her üstün yavaş kurulmuştur.

Günün ne kadar muhteşem olduğunu görmek için akşama kadar beklemek gerekiyor.

Her gün bir şey daha biter, giderek acı vermez biten şeyler.

Öfkenin en iyi ilacı geciktirmektir.

Zaman, gerçeği ifşa eder.

Tedavi edilemeyen şeylere dayanılmalı.

Yüce Allah’ın bir şeyi ertelemesi onu bir daha gerçekleştirmeyeceği anlamına gelmez.