Yaşam Felsefesi

Yaşamak ise ancak serüven olduğu zaman yaşamaya değerdir.

Yaşamak, bir dünyaya gözleri kapamalı ve bir başka dünyaya bakmaktır; yürek istiyor. Yaşamaktan korkmak, yozlaşmak oluyor.

Bir ömür, sadece amaca ulaşmak için harcanmaz. O amaca doğru atılacak bir iki adıma yardımcı olmak için de harcanır.

Optimistler ve pesimistler aynı şekilde ölürler. Sadece farklı yaşarlar. Ben optimist olarak yaşamayı tercih ediyorum.

Gerçekten evet demek istiyorsan asla hayır deme.

Çevreye sevgiyle bakmak, bir şeyler vermek, almaktan çok vermekten yanayım ben.

Benim için hayat, nefesi ilk aldığımda değil, ilk tuttuğumda başladı diye düşünüyorum.

Hayat sonludur, Bilgi sonsuzdur.

Öbür dünyalarla uğraşmak aramızdaki kötülükleri düzeltmez, bu dünyaya odaklanmak bize yardımcı olabilir.

Yarın: Umutların, kestirimlerin, beklentilerin iskambil piramidi!

Teori yapmadan çalışalım, hayatı çekilir kılmanın yegane yolu budur.

İnsana ölüm kadar acı da gereklidir.

Gerçek ihtiyaçlar olmadan, gerçek hazlar olmaz.

Ebedi hayatın ne olduğunu bilmem ama, bu dünyadaki hayatımız kötü bir şakadan ibarettir.

Hakiki bir ihtiyacın olmadığı yerde hakiki bir hazzın var olması söz konusu olamaz.

Cennet (var) olduğum yerdir.

Çalışmak bizi şu üç beladan kurtarır: Can sıkıntısı, kötü alışkanlıklar ve yoksulluk.

Yaşamdan kaçarak huzur bulamazsın.

Atılgan yaşamasak, tekenin sakalına yapışmadan, uçurumların kenarında tir tir titremeden o zaman hiç depresyona girmezdik, bundan kuşkum yok; ama içi geçmiş, kaderci, yaşlanmış insanlar olup çıkardık o zaman.

Hepimiz birer mahkûm değil miydik! Geçenlerde bir piyes okumuştu. Orada bir adam sürekli hücresinin duvarına resimler çiziyordu. Hayat da tıpkı böyle bir şeydi. Boyuna duvara bir şeyler çiziyorduk.

Geçmiş günün olayları ile uğraşacağına geleceği düşün.

Aman sağlığınızı ihmal etmeyiniz, siz memleket için lazımsınız. Öğle yemeklerinden sonra muhakkak yarım saat de olsa yatıp istirahat etmelisiniz. İngiltere Başbakanı Churchill, İkinci Cihan Savaşı sırasında Londra bombardıman edilirken dahi öğle uykusuna yatarmış. Ben bu tavsiyemi Cevdet Sunay Paşa'ya ve diğer cumhurbaşkanlarına da yapmışımdır. Rahmetli İsmet İnönü de öğle yemeğinden sonra bu istirahatı yapardı. Aman siz de muhakkak yapın.

Ben hayattan yanayım, ölümden değil..

Ben bugüne değin, çocukluğumu hiçbir an yitirmedim ki!..