Gün ola devran döne. Umut yetişe.

Sen gel bizi yeni vakitlere çıkar.

Hayallerimizin gerçek olacağı günler gelecektir.

Gelecek, umut pırıltısıyla çağırıyordu.

Nihayet, gece, içinden ne renkte bir sabah çıkacağı bilinmediği için ümide de hayli pay bırakan bir kapalı kutudur.

Hiçbir şey iyi olmayacak. Ama gün doğmadan neler doğar!

Zavallı gelecek! İnsanlar, ona öyle çok umut besliyorlar ki, gerçekleştiğinde bütün çekiciliğini yitiriyor!

Her umut, içinden kumru yerine yılan çıkabilecek bir yumurtadır.

Şafağın ne zaman geleceğini bilmemek.

Tek ihtiyacım neydi biliyor musun? Bir papatya yaprağı daha.

Geçmiş zaman karanlık, yarınlar beyaz.

Yarın bir kapıdır ve sen uykudan o kapıdan geçmek için uyanırsın.

Her fotoğrafın bir geçmiş bir de gelecek yüzü vardır. Ne kadar eski olsalar da, ben bütün fotoğrafların gelecek yüzüne bakarım.

Benim ülkemde mutluluk henüz çiçek açmamış bir ağaçtır. Tohumu toprağa düşmemiştir bile.

Türkiye'nin geleceği çelikten yoğruluyor; belki biz olmayacağız ama bu çelik aldığı suyu unutmayacak.

Hiç ummadığın yerde, nâgâh açılır perde, derman erişir derde.

Her karanlığının ardından yeni bir gün ışıldar.

Ümit, benim ruhumun zarurî ihtiyaçlarındandır. Bir nebat nasıl gıdasız, havasız ve ziyasız duramazsa, benim ruhum da ümitsiz yaşayamaz.

Biz zamanın çocuklarıyız ve zaman ümittir.

Gelecek daha belirsiz değildir, şimdiden.