Duygu Yönetimi

Öfkeni aklınla yenemiyorsan, kendini insandan sayma.

Öfkenin en iyi ilacı geciktirmektir.

Duyguların seni aptalca davranmaya zorladığında kötü durumdasın.

Ne zaman öfkemize saplanıp kalsak, "ufak şeyleri" kafamızda kurup, gerçekten "büyük mesele" haline getiririz.

Moraliniz bozukken hayatınızı gözden geçirmek hiç de iyi bir fikir değildir ve bir çeşit duygusal intihardır. Kendinizi kötü hissettiğinizde ortada gerçekten bir sorun varsa, bu problem toparlandığınızda da orada olacaktır.

Zorluklara karşı kızmak, onu yenemeyeceğimizi anlamak demektir.

İnsanın öfkesini belli etmesi kadar tehlikeli, hatalı bir şey yoktur.

Hayatımın her günü sinirliyim aslında, ancak bunu göstermemeyi öğrendim; ve hala sinirlenmemeyi umuyorum, sanırım bunu yapabilmek bir kırk yılımı daha alacak.

Hiddet ve kin, hakîkatleri gören gözleri kör eder. Öfke, iyi düşünmeyi daraltır, yanıltır.

Öfkeni aklınla yenemiyorsan, kendini insandan sayma.

Herkes kızabilir, bu kolaydır. Ancak doğru insana, doğru ölçüde, doğru zamanda, doğru nedenle ve doğru şekilde kızmak, işte bu kolay değildir.

Öfkeye tutunmak, zehri kendin içip ötekinin ölmesini beklemek gibidir.

Öfkeniz yüzünden cezalandırılmayacaksınız, öfkeniz tarafından cezalandırılacaksınız.

Kin taşımak yanan bir kömür parçasını başkasına atmak için eline almak gibidir. Sadece kendini yakarsın.

Hınca hınçla cevap verilirse, hınç ortadan kalkar mı?

Öfkeyle başlayan her şey, utançla biter.