Gün ola devran döne. Umut yetişe.

Çok büyük zorluklarla karşılaşsanda karamsarlığa kapılma,sonunda her şey iyiye dönecektir. Ayrıca işin başında hiç kimse tam istediğini yapamaz.

İşte ben hep böyle garip mahzun, Bir şey beklermişcesine yaşıyorum…

Hiçbir şey iyi olmayacak. Ama gün doğmadan neler doğar!

On ile ya eşek öler, ya Teymürleng ya da men.

Her şeyin bir mevsimi var, sabır seni ödüllendirecek ve tüm sorularını açıklığa kavuşturacak.

Sen gel bizi yeni vakitlere çıkar.

Hiç ummadığın yerde, nâgâh açılır perde, derman erişir derde.

Böyle gecenin hayır umulur mu seherinde?

Neden halâ gelmedi, yoksa Saati mi şaşırdı hıyar? Gerçi hiç saati olmadı ama.. En azından birine sorar.

Geçiyordum, hayal kırıklığına uğradım.

Yarın: Umutların, kestirimlerin, beklentilerin iskambil piramidi!

Gecenin en karanlık anı şafak sökmeden az öncedir...

Bizim yaptığımız, betonda yetişen bir gül olmaya çalışmak.

İlle de güzel şeyler bekliyorsan, bak, güzel bir gerçek söyleyeyim sana. Her yeşilliğin mutlaka çiçeği olması gerektiğini düşündüm.

Çoğunlukla hayatın karanlık tarafındayım. Düşüncelerim söz konusuysa gotik olduğunu söyleyebilirim. Hüzünlü ve karamsarım.

İstanbul bugün yorgun, Üzgün ve yaşlanmış, biraz kilo almış, Ağlamış yine, rimelleri akıyor.

Kayıp bir bavul gibiyim, havaalanında, Ya da boş bir yüzme havuzu, sonbaharda.

Gelir gibi yapıp köşeden 'U' dönüşü yapıyor mutluluk. Bir türlü mutlu olamadık bizde, ama hala U/mutluyuz.

Gece vakti bir mum güneşten daha parlak olur.