#yorgunluk

Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların. Sevilen gözlerin erişilmezliğini. O hiç beklenmeyen saat geldi mi? Düşer saçların önüne, ama bembeyaz. Uzanır, gökyüzüne ellerin. Ama çaresiz, Ama yorgun, Ama bitkin.

Yoruldum bulutları kirpiklerimde taşımaktan.

Naim Efendi, ölü konağın yalnızlık nöbetinde bütün umutlarını, bağlarını, değerlerini yitirmiş sonsuz bir yorgunluktadır.

Yorgunum. Verebileceklerimden, veremediklerimden yorgunum. Biriktirdiklerimden. Bir alsalardı, o yürekliliği gösterselerdi.

Birdenbire çok yorulduğumu, taşıyamayacağım kadar yaşantı üstlendiğimi ölürcesine algıladım. Kitapsız, sanatçısız, tartışmasız bir yaşamın özlemi sardı benliğimi.

İstanbul bugün yorgun, Üzgün ve yaşlanmış, biraz kilo almış, Ağlamış yine, rimelleri akıyor.

Artık çok yoruldum. Hiç bir şey yolunda değil. Ve ben bütün olanları bir kenara atıp herşey yoluna gidiyormuş gibi davranamıyorum.

Gece içimde hiçbir şey kalmadığı için sabah ölecek gibi kalkarım.

Saplantılar insanı yorar hatta düşmanı haline gelebilir.

Çok yorucu olduğu için çok nadiren nefret etmeliyiz.

Hayat dediğin uzun bir yorulma sürecidir.

Ama artık benim sana kadar yetiştirecek ne sesim, ne halim kalmıştı.

Kendi peşimi bile bıraktım.

Geçip gitti günüm! Hiç kimsenin konuğu da değilim. Beni bekleyen bir gece var Uzun mu uzun Ama ben çok yorgunum.

Hiçbir şey yapmadan da yorulabiliyor insan, düşündükleri ağır geliyor mesela.

Birçok insan hiçbir şeye ilgi duymadığı için çabuk yorulur.

Yorgunum; Çünkü yorgunluğumun yaşamak gibi bir anlamı var.

Askerliğin ilk sıfatı yorgunluğa tahammüldeki sebattır; cesaret ancak ikinci sıfatıdır.

Biraz dinleneyim.

Dünya, geçmişten yorgun düşmüş, Ölebilse artık, dinlenebilse.

İnsan yorgunsa eğer ve ertesi sabah uyanması için bir sebebi varsa yaşam ne güzeldir diye düşünüyor.

Uygun iş, verdiği keyif nedeniyle yorgunluğu azaltır. Demek ki yorgunluğun iki sebebi vardır; biri kişiye uygun olmayan işler, diğeriyse yapılan zamansız müdahale ile çalışmanın bölünmesidir.

Yoruldum; ayağımın değil, yüreğimin götürdüğü yerlere gitmekten. Sustum; dilimdekileri değil, yüreğimdekileri söyleyememekten .

Huzur denilen o şeyin her santimine ihtiyacım var bu aralar. Bana biraz bahar gerekiyor. Çok üşüdüm...