#hayat

Yaşamın kısalığından dolayı bugünün insanı olmalıyız, yarının değil.

Ölüm bizim bir arkadaşımızdır; kendisini evinde eğlendirmeye istekli olmayan.

Kendi ilerleyişimle sevindim, zayıflığımla kederlendim ve insan davranışının evrensel iniş çıkışlarının dert ortağı oldum.

Tanrının en değerli armağanı olan hayat, çok defa hemşirenin ellerine terk edilmiştir.

Çocukluğu boyunca hayatta kalmayı başarmış herkes, hayat hakkında yaşamın kalan kısmında yetecek kadar bilgi edinmiş demektir.

Kurtardığın hayat seninki olabilir.

Zehir balla sevgi de düşmanlıkla beraber gelir.

Sahici olan, yani çocukluğumuzda hayalini kurduğumuz hayat. Sahte olan, yani yetişkinliğimizde başkalarıyla paylaştığımız hayat.

Fakat biz gerçekten yaşıyor muyuz? Hayatın ne olduğunu bilmeden yaşamak...

Eğlenmene bak! Çaba harcanarak elde edilen şey zahmetine değer ancak.

Yaşamaya mecbur edildiğim hayattan doğmuş zavallı umutlarım benim!

Bir güneş sığdıralım ömrümüze ve aldırmayalım hiç, gelen geceye..

Kalp düşünebilseydi eğer, atmaktan vazgeçerdi.

Hep içeride yaşadım. Hayata hiç dokunmadım.

Bir gün gelir, yaşamı karşınıza alır, onunla söyleşmeye başlarsınız. Bunun yaşı yoktur. Rimbaud gibi yirmi yaşında da olabilir bu, Dostoyevski gibi altmışında da. Korkmadan, yaşamla yüzleşmek gerekir.

Cinayet dediğiniz, ille kanlı bıçaklı olmaz, aşk da bir cinayettir.

Cinayet dediğin illa da kanlı bıçaklı olmak zorunda değildir aşk da bir cinayettir.

Sanat, hayatın güzelliğini keşfetmemize yardımcı olur.

Bir şiir, sadece bir şiir olarak kalmaz. Aynı zamanda bir duygu, bir anı, bir insanın hayatıdır.

Hayatta bir son yok. Bir başlangıç da yok. Sadece sonsuz bir yaşam ihtirası var.

Birçok insan gibi benim de bir dinim yok ve dalgalarda savrulan küçük bir teknede oturuyorum.

İyi bir filmin kusurları olması gerekir. Hayat gibi, insanlar gibi.

Farklı bir dil, farklı bir yaşam görüşü demektir.

Günler bak nasıl geçiyor bir bir. Geriye dönmek mümkün değil. Söyle kaç günlük ömrümüz kaldı?