#hayat

Elem, acı ve keder, Bir günde hepsi geçer. Hayat dudaklarda mey, Yaşamak ne güzel şey.

Müzik, hayatımın ritmini belirliyor, hem de uzun zamandır. Mutlu veya mutsuz olmam da onun elinde. Kendi içine inebilmek müzikte çok önemlidir. Bu insana mutluluk veriyor. İkinci kez dünyaya gelsem, herhalde yine müzisyen olurdum.

Umutlarımız eksik olmasın... Karanlık ise her taraf, aydınlatalım.

Benim göğe bakma durağım, müziğim.

Ömürlerini yeniden yaşamak isteyenler çoktur. Bizim kuşaktan ömürlerini tekrarlamaya cesaret edenler bulunabileceğini pek sanmıyorum.

Ömrü kısaltan en büyük hastalık; hayatta vazifesiz kalmak, yaşamayı bitirmiş olduğu hissi içinde kendi üstüne çökmek değil midir?

En iyisi çalışmak, unutabilecek kadar çalışabilmek...

İnsan yediğiyle değil, hazmettiğiyle yaşar.

Hiçbir zaman da bir kahraman olmayı istemedim. Benim bütün istediğim yalnız insan kalabilmek. Bu da günümüzde çok zor olan bir iş.

Gerçekte ölümün başka bir adı olan zaman, çeliği bile sinsi sinsi kemiren acımasız bir kurttu.

Yaşamak bir şeyler kaybetmek ve onların yerine yenilerini kazanmaktır.

Dünyada en güç şeylerden biri de insanlarla uğraşmaktı.

Hayat böyledir işte kimsenin kontrol edemediği..

Hayatlarımızı bazen yakaladığımız fırsatlar belirler. Bazen de kaçırdığımız.

Yaşama tek bir pencereden bakmak, çok daha fazla başarı getiriyor sonuçta.

Bir umut her zaman olmalı Hayat sonbaharda buruşub döküldüğü zaman tekrar başlar.

Bu dünyada yalnızca kovalananla kovalayan, her an bir şeylerle meşgul olanla yorgun düşmüşler vardır.

Olaylar karşısında son derece kızabilirsin.Küfredebilir kadere lanet okuyabilirsin...Ama yolun sonuna gelindiğinde her şeyi bırakmak zorundasın.

Hep yılın en uzun gününün yolunu gözleyip sonra da kaçırdığınız oluyor mu? Ben hep yılın en uzun gününü bekler, sonra da kaçırırım.

Yazması üç ayımı aldı, düşünüp tasarlaması üç dakikamı; bu birikimi sağlamak ise tüm hayatımı.

Bana bir kahraman göster, sana bir trajedi yazayım.

Diseler aşkı ko al ne dilersen / Diyem aşksız cihân değmez samane

Doğanın hayata saygısı yoktur. Doğa, hayata dünyadaki en değersiz şeymiş gibi davranır ... Doğa amaçlarla hareket etmez.

Özgür bir insanın, ölümden daha az düşündüğü bir şey yoktur; bilgelik ise, ölüme değil yaşama kafa yormaktır.