Geçti geçmez dediğimiz zaman, kuşları unuttuk...

Ben şuna inanırım: Çalışırsanız ve yetilerinizi aktif tutarsanız, ne yapmak istediğinizi de kafanızda hayal edebiliyorsanız hayat her anlamda kendiniz için de, etrafınız için de, tatmin edici olabilmek yolunda kolaylaşabiliyor.

Hayatın özü, büyük sırrı; olmazsa olmazı: Unutmak. Eğer unutmak diye bir şey olmasaydı, yaşam da olmazdı. İnsan , unutmadan hayatını sürdüremez.

Ait olmaktan fazlasını yapın: katılın. İlgilenmekten fazlasını yapın: yardım edin. Adil olmaktan fazlasını yapın: nazik olun. Affetmekten fazlasını yapın: unutun. Hayal etmekten fazlasını yapın: çalışın.

Teori yapmadan çalışalım, hayatı çekilir kılmanın yegane yolu budur.

Eğer birisi gerçekten yaşamak isterse çalışmak ve cesaret etmesi gerek.

Çalışmak hayat, düşünmek ışıktır...

Hayat insanın çok vaktini alıyor.

Çalışan insan insanları sever, insanları seven insan insanlık için daha çok çalışma ihtiyacı duyar. Çalışan insan kötülük düşünemez. Çünkü kötülük düşünmeye vakti kalmaz.

Okulda öğrendiklerimi unutmak için on beş yılımı harcadım.

Yaşadığım sürece çalışırım, çalışamadığım an ise ölmüş sayılırım.

Durursam ölürüm.

İnsan illa bir şeyler yapmalı!meşguliyet her şeydir.

Biraz zaman geçsin her şeyi unutacaksın, biraz zaman geçsin her şey seni unutacak.

Çalışmak bir keyifken, hayat zevktir; çalışmak görevken hayat köleliktir.

Hayat, sırf ölümü unuttuğumuz için sürüp gider. Şüphesiz bu yüzden ölüm düşüncesi tekrar ortaya çıktığında bu kadar korkunç bir ürpertiye neden olur.

Hafızasız bir hayat hiç hayat değildir.

İşi çok olanların gözyaşları için vakitleri yoktur.

Bir zamanlar deliler gibi hesap sorduğun birine gün gelir hatır bile soramazsın.

"Unutma!" dediğimiz olay öyle bir değirmen taşı ki, zaman geçtikçe, değirmen taşları arasında kalan buğday tanelerinin evvela bulgur, biraz sonra un haline gelmesi gibi, olaylar beyinlerde yavaş yavaş un haline geliyor ve zaman ilerledikçe, o un zerrecikleri de zaman rüzgârı önünde savrulup gidiyor.