Federico García Lorca

Hayatta kalmak için savaşmak, yaşamın anlamını bulmaktır.

Gerçek sanat, insanın kalbini, aklını ve ruhunu harekete geçirir.

Sanat, hayatın güzelliğini keşfetmemize yardımcı olur.

Bir şiir, sadece bir şiir olarak kalmaz. Aynı zamanda bir duygu, bir anı, bir insanın hayatıdır.

Dünya, dünya ve insanlar, insan bedeni ve ruhu, benim ruhum ve başkalarının ruhları bana acı veriyor.

Bu dünyada her daim hiçbir şeyi olmayanların yanında olacağım; kendilerinden, o hiçbir şeye sahip olmamanın huzuru bile esirgenen insanların yanında.

Çünkü, baştan sona sefalet ve haksızlıklarla dolu bir dünyada her sabah uyanır uyanmaz yapılacak iş çığlık atmak olmalı: Karşı çıkıyorum! Karşı çıkıyorum! Karşı çıkıyorum!

Sen, zamanla yaralar iyileşir, duvarlar insanı saklar sanıyorsun, ama öyle değil, öyle değil. Bir şey insanın yüreğine yerleşince kimse onu yerinden sökemez!

Her yıldız dingin suları zamanın. Bir düğümü zamanın. Ve her iççekiş dingin suları haykırışın.

Ay kocaman at kara Torbamda zeytin kara Bilirim de yolları Varamam Kordoba'ya.

Bir şey insanın yüreğine yerleşince kimse onu yerinden sökemez!

Kansız kalıp ölmek, kanı kuruyarak yaşamaktan iyidir.

İçiniz kor gibi yanarken susmak, acıların en beteridir.

Çünkü hiç kimse kalmadı ekmeği, şarabı bölüşecek.

Bize acı veren şeyleri öğrenmeye can atarız.

Özgür olmayan insan nedir?