Hayat öyle bir biçimde olmalıydı ki, her anı anlamlı olsun!

Ebedi hayatın ne olduğunu bilmem ama, bu dünyadaki hayatımız kötü bir şakadan ibarettir.

Herkes ölür ama herkes gerçekten yaşamaz.

Diyorum ki kişinin doğum tarihi pek önemli değil aslında, dünyaya gözlerini açmak daha önemli.

Hayat, ona ilgi duyan herkes için bir anlam ifade eder.

Ölümden önce hayat var mı?

Bütün hayatımı bir salkım üzüm gibi avucumda sıkmak istiyorum, suyunu, hayır, şarabını damla damla gölgemin kurumuş boğazına akıtmak istiyorum, kutsal su gibi.

Vücut cevhersiz bir kalıp, Hiçe gider hiçten gelip.

İnsan olmak ve hayatı hayvanlardan daha az anlamak ne hazin şey.

İnsanların yüzde doksanı yaşamazlar, sadece vardırlar.

Öyle sanıyorum ki mutluluk karşımıza çıktığında, onu hakkını vererek yaşamalıyız.

Yorgunum; Çünkü yorgunluğumun yaşamak gibi bir anlamı var.

Yalnızca yaşamak bile, başlı başına bir çığlıktır.

Hafızasız bir hayat hiç hayat değildir.

Severek yaşamak, hayattaki en büyük meydan okumadır.

Hayat ciddi mi değil mi kestirene kadar ben de anlamayacağım.

Dünyada, bir kitabın içerisindeki sözcükler gibiyiz. Her nesil; bir satır, bir cümle misali.

Hayatın sunduğu en güzel fırsat insan olmaktır.

Konuşmanın ve eylemin olmadığı bir hayat, dünya karşısında kelimenin gerçek anlamıyla ölüdür.

Fakat biz gerçekten yaşıyor muyuz? Hayatın ne olduğunu bilmeden yaşamak...