Rüzgârda sallanan bir saza yaslanmayın, güvenmeyin; çünkü ten otlar gibidir; ihtişamı kır çiçekleri gibi solar gider.

Zaman, sessiz bir testeredir.

Dünya bir köprüdür. Üzerinden geçin ama mesken kurmayın.

İyi şeyler mutlaka çabuk biter.

Zaman bir su gibidir, durmaksızın akar, gider.

İnsanin dünü, asla yarın gibi olmayabilir; Değişimden başka bir şey ayakta kalamaz!

Bu hayatta bir mutluluk olsa bile, devam etmesi mümkün değildi.

Ömür, tutuşturulmuş bir ot gibidir.

Zaman, sessiz bir testeredir.

Diyor ya Aşık Veysel, 'iki kapılı bir han' diye? Ondan cereyan yapıyor bu hayat! Onun için üşüyorum hep. Gideyim de kapatayım birini!

Hayat elle tutulabiliyor, gözle görülebiliyor, kulakla duyulabiliyor, burunla koklanabiliyor ve dile tat verebiliyordu. Ancak bunlar sadece saniyenin yarısı kadar sürüyordu, oysa insan ortalama 65 yıl yaşıyordu.

Kâğıt kayıklarda tükettiğimiz kâğıttan hayatlara benziyor ömürlerimiz.

Ben sadece bir sabah bulutuydum, İşsiz güçsüz ve gelip geçici.

Hiç bir zaman tekrar gelmeyeceğidir hayatı bu kadar tatlı yapan.

Hayatı bu kadar tatlı yapan şeyin bir daha asla olmaması.

Mutluluk bir kibrit çöpü, artık ne kadar yanarsa.

Gerçek; susuz yenen bir portakaldır.

Boş yere arama mutluluğu, aradığın yerde olmayacak. Bulunca ise tadını çıkar, çünkü hep sende kalmayacak.

Ömür dediğin üç gündür, Dün geçti yarın meçhuldür, O halde ömür dediğin bir gündür, o da bugündür.

Ve İnsanlar her şeyi yapmayanlardan, her şeyi yapamayacak olanlardan bile her şeyi bekleyerek yaşıyorlar.