#duyular

Domuz, burnunu pislikten çıkarmaz, pislik mis kokulu olduğu için değil, burnu pisliğe alıştığı içindir. Çocukluğumda fırınlarda yoksullar görürdüm, bayat ekmek arıyorlardı, daha da fazla vermek istiyorlardı; babama sordum, 'oğlum taze ekmeği mideleri almıyor' diyordu. İşte bugün medyada gördüğümüz eski arkadaşlarımızın hep pisliği savunmaları, sakatlandıkları, artık koku diye sadece pisliği belledikleri içindir; bugün halkımız nerede ise beş duyusunu da kaybettiği için, kendisine müzik diye sunulanları, tiksinmeden dinleyebilmektedir.

En somut haliyle mutluluk dokunduğumuz koktuğumuz tattığımız şeyler üzerinden gelir.

Körlerin zaman kavramı yoktur. Zamanla ilgili şeyler de gizlenir onlardan.

Gerçekliği, sakat gözler ve kulaklarla algılayan insan, görüngülerin ardındaki kaynağa gereksinme duyar.

Duyularına kendilerini gösteren şeylere bağlı olarak insanların zihni gelişir.

Bir kadının sesi ne kadar tatlı geliyor! Konuştuğu zaman tüm duyuları etkiler.

Beyinde başlayan tüm bu duyusal girdiler tüm vücutta etkisini gösterir.

Dünyanın kaşifleri olan duyular, bilgiye giden yolu açar.

Ayaklarımın altındaki çimlerin hissini ve yanımdaki akan akarsuların sesini sevdim.

Dinlerin bilgi diye niteledikleri veriler, duyularla kazanılmadığından gerçek değil, birer boş sanıdır. Bu nedenle dinsel alanın bilgi sorunuyla bağlantısı yoktur.

Bilgi duyularla sağlanan izlenimlerin us ilkelerine göre düzenlenmesiyle biçimlenir.

Gözler ve kulaklar, onların dilinden anlayacak vicdanda olmayan insanlar için, kötü tanıklardır.

Gözler ve kulaklar kötü tanıklardır yüreği barbar olanlara.

Bilge olanlar duyuların zevk bahçelerinde oyalanmazlar.

Hayat elle tutulabiliyor, gözle görülebiliyor, kulakla duyulabiliyor, burunla koklanabiliyor ve dile tat verebiliyordu. Ancak bunlar sadece saniyenin yarısı kadar sürüyordu, oysa insan ortalama 65 yıl yaşıyordu.

Kulaklarımızı da gözlerimiz kadar kolay açıp kapayabilseydik ne kadar güzel olurdu!

Tat alma, duyma zevkini, cinsel zevkleri, güzel şeyler görünce içimde uyanan hoş duyguları bir kenara atarsam, iyiyi kötüden nasıl ayırırım bilmiyorum.

Beş duyusu ile donatılmış insan, etrafındaki evreni araştırır ve Macera Bilimini çağırır.

Duyularımız bize asla gerçeği gösteremez, ancak edindikleri algıyı yansıtırlar. Gerçek, duyularımızın çok ötesinde bir şey olmalı.

Kendi duyularımızın doğruluğunu kanıtlamak amacıyla yüce varlığın doğruluğuna başvurmanın fasit daire ile sonuçlanması kaçınılmazdır.

Çoğu hayvanda, insanlarda olduğu gibi, duyuların uyanıklığı yıllar süren çalışmadan, ev içi alışkanlıklardan ve kültürün gelişmesinden sonra azalır.