Her şey değişir. Hiçbir şey eskisi gibi kalamaz.

Hayatın bana öğrettiği her şeyi, sadece üç sözcükle özetleyebilirim: her şey geçer.

Zaman bir su gibidir, durmaksızın akar, gider.

İnsanın dünüyle yarını bir olmaz; Kalıcı şey yoktur, değiskenlikten öte.

Zaman tuhaf bir kavram. Hep ' zaman geçiyor ' diyoruz ya bir baktım ki geçen ben mişim! Zaman değil.

Zaman, sessiz bir testeredir.

Her şey değişir, virgülden öncesi de...

Zaman, sessiz bir testeredir.

Zaman kimseyi kayırmaz, her canlı yaşlanır, her şey eskir.

Zaman içinde hiç kimse “aynı kişi“ olamaz.

Nasıl oluyor, vakit, bir türlü geçmezken, yıllar, hayatlar geçiyor?

Bazı yalanlar güzel, Bazı gerçekler acıymış. Bazı ölümler uzun, Bütün hayatlar kısaymış.

Hayat dediğin ne ki? Yürüyen bir gölge, bir zavallı oyuncu bu sahnede. Bir saat boy gösterip boyun kırıp gidecek.

Akıp gider zaman, sana aldırmadan.

Değişim, değişmeyen tek şeydir.

Tarih döngüsel, tekrarlayıcı değil.

Elbet bir gün başı dönecek dünyanın dönmekten. Ağzının suyuna batmışlar için henüz saat erken. "Ben bir ağacım yeşermekte dallarım ya" derken, yere düşen yapraklar ayrılmakta gövdemden.

Zaman en iyi öğretmendir ama tüm öğrencilerini öldüren bir öğretmen.

Zaman uçar. Ama aynı zamanda uçuyor, yeri bir daha doldurulamaz olan zaman uçmakta. Sed fugit interea, fugit irreparabile tempus.

Güzellik dediğin geçici nimet, yıllar aktıkça küçülür gider, zaman onu yer.