Zaman, sessiz bir testeredir.

Hayat, yatılı bir misafirlik değil, günübirlik gidilen bir piknikti.

Aşk bir çiçeğe benzer; en güzeli bile ölür.

Bütün güzel şeyler ödünçtür, beş ölü doğumun üzerine Tanrı'nın verdiği ve üç tane on yıl sonra geri aldığı Mozart ya da onun konserlerinde saraydan iki üç saatliğine alarak giydiği üzerine bol gelen üç beş parlak giysi gibi...

Dünya bir köprüdür. Üzerinden geçin ama mesken kurmayın.

Zaman bir su gibidir, durmaksızın akar, gider.

Güzellik dediğin geçici nimet, yıllar aktıkça küçülür gider, zaman onu yer.

İnsanin dünü, asla yarın gibi olmayabilir; Değişimden başka bir şey ayakta kalamaz!

Bu hayatta bir mutluluk olsa bile, devam etmesi mümkün değildi.

Ömür, tutuşturulmuş bir ot gibidir.

Zaman, sessiz bir testeredir.

Hiçbir şey bizim için değil ve bize ait değil. Güzel şeyler bize ancak bir süre için sunuluyorlar.

Diyor ya Aşık Veysel, 'iki kapılı bir han' diye? Ondan cereyan yapıyor bu hayat! Onun için üşüyorum hep. Gideyim de kapatayım birini!

Kâğıt kayıklarda tükettiğimiz kâğıttan hayatlara benziyor ömürlerimiz.

Ben sadece bir sabah bulutuydum, İşsiz güçsüz ve gelip geçici.

Hiç bir zaman tekrar gelmeyeceğidir hayatı bu kadar tatlı yapan.

Hayatı bu kadar tatlı yapan şeyin bir daha asla olmaması.

Yalnız güzelliğin ölümsüz olduğu hiç de doğru değildir; hayat güzellikten daha ölümsüzdür.

Gerçek; susuz yenen bir portakaldır.

Pertev-i nurundan anun âfitâb almış gider