Artık çok yoruldum. Hiç bir şey yolunda değil. Ve ben bütün olanları bir kenara atıp herşey yoluna gidiyormuş gibi davranamıyorum.

Böyle bir dünyada insan gülmeye bile cesaret edemiyor artık. Sadece tebessüme imkan var.

Ama artık benim sana kadar yetiştirecek ne sesim, ne halim kalmıştı.

Geçip gitti günüm! Hiç kimsenin konuğu da değilim. Beni bekleyen bir gece var Uzun mu uzun Ama ben çok yorgunum.

Yarınlardan umudunu kesince kişi, beklemenin boş olduğunu anlayınca arkaya dönüp dünlere sarılmak, dünlere tutunmak istiyor.

Kalbimin ya paramparça kırılmak ya da taş gibi katılaşmak zorunda kaldığı bu dünyayı terk ediyorum.

Ben içeri düştüğümden beri güneşin etrafında on kere döndü Dünya.

Biraz dinleneyim.

Hayat bu kadar ezdikten sonra insanda cesaret mi kalır?

Kahrolası dünya mezarlık gibi kokuyor.

Uyumak, dünyadan çekip almaktır kendini.

Yorgunların dinlenmesi için geceler yeter.

Sadece biraz uyumak, egzersiz yapmak ve eğlenme amaçlı seyahat etmek istiyorum. Ve rahat olmak. Kulağa çok sıradan geliyor olsa da, 20 yıldır bunu yapabilmiş değilim.

Bütün o çılgınlıklardan sonra ah yazık inanasım gelmiyor, akıllanmışım. Sanki 'o' bende ölmüş ve ben bu yüzden yorgun, suskun ve bomboşum.

Keşke dünya şu ankinden daha kolay yaşanabilir bir yer olsaydı.

Bu dünyada yalnızca kovalananla kovalayan, her an bir şeylerle meşgul olanla yorgun düşmüşler vardır.

Sanki dünyanın tadı tuzu kalmamıştı, bundan böyle düzeleceği de yoktu.

Dünya artık yaşamaya değmez,değil mi?

Üzerimde bir yorgunluk var; dönüp dolaşıp hep aynı yere varmak, hep aynı çözümsüzlüğü düşünmek yoruyor beni.

Dünyamız bir kırık düşler dünyasıdır.