Kalbimin ya paramparça kırılmak ya da taş gibi katılaşmak zorunda kaldığı bu dünyayı terk ediyorum.

Ah dostum! İnanın bana, bu dünya aslında tamamen insanlarla taşak geçmek için yaratılmış koskocaman bir kandırmacadır.

Kahrolası dünya mezarlık gibi kokuyor.

Aşağılık bir yer bu dünya.

Dünya artık yaşamaya değmez,değil mi?

Dünyamız bir kırık düşler dünyasıdır.

Külle bezenip, gülle kandırıldı tüm hayâllerim.

Bu dünyayı tıpkı dünyaya geldiğimizde onu bulduğumuz gibi aptal ve kötü bir biçimde terk edeceğiz.

İşte böyle sona erer dünya bir gümbürtüyle değil bir iniltiyle.

Ne yana baksam sadece çirkinlik ve alçaklık görüyordum.

Çin Seddi'ne bak, büyük emeklerin ne kadar boşa gittiğini anlarsın.

Çıngıraklı bir topla körlere futbol oynatmak, dünyanın bugünkü halini analoji ile anlatmakta iyi bir yoldur

Varoluşa bir parmak çalıyorum. Hiçbir şey koktuğu yok! Neredeyim ben? Kimim? Bu dünya denen yer de neresi? Bu dünya da ne demekmiş?

İstediğimizi bulabilmek için, başka yaratılışta olmamız icap ederdi. Bu dünya yalnız, edepsizlerin, rezillerin, alt seviyeli insanların dünyasıymış meğer.

Böyle bir dünyada insan gülmeye bile cesaret edemiyor artık. Sadece tebessüme imkan var.

Ben, yaşamı sürekli alaya aldım. Dünya, tüm insanlar, gözümde bir oyuncak, bir rezillik, boş ve anlamsız bir şeydir. Uyumak, bir daha uyanmamak istiyorum, rüya görmek de istemiyorum.

Böyle anlamsız bir dünyada ben niye anlamlı resimler çizeyim?

Açılamadıktan sonra kanatlar neye yarar? Kurtarmaz, azap verir, bizi ağırlıkları ile aşağı doğru iterler.

Böyle anlamsız bir dünyada ben niye anlamlı resimler çizeyim?

Psikolojik bir durum olarak nihilizme önce tüm olaylarda var olmayan bir anlam bulmaya çalıştığımızda ulaşmış olacağız. Böylece arayan muhtemelen cesaretini kaybedecektir. Nihilizm bu durumda güç israfının kabul edilişi, yararsızlığın sancısı, güvensizlik, kendine hakimiyeti geri almak ve yeniden edinmek için her türlü imkandan yoksunluk - kişinin sanki kendini fazla uzunca bir süre aldatmış gibi kendi kendinden utanmasıdır.