Varoluşçuluk

Ne çok gürültü ettik.

Dünya, geçmişten yorgun düşmüş, Ölebilse artık, dinlenebilse.

Can sıkıntısından dünyaya geldiler ve can sıkıntısıyla lanetlendiler.

Eğer ölüm fikrinden kurtulmak isterseniz, kendinizi bu tarafta yaşam olduğu düşüncesinden kurtarmalısınız. Yaşam ve ölüm birdir.

Tüm insanlar bu dünyayı sadece ziyaret eden benlikleriz.

Neden buradayız bilmiyorum, ama eğlenmemiz için olmadığı kesin.

Hiçbir şey olmamak ve hiçbir şeyi sevmemek, aynı şeylerdir.

Bazıları vardır hemen ölür, bazıları ise yirmi yıl önce, bazıları daha doğmadan ölmüşlerdir. İşte o insanlar bu dünyanın düşkünleridir.

İnsan şu dünyada tüm vaktini öldürmeye ya da tapınmaya harcıyor, hem de ikisini aynı anda: Senden nefret ediyorum!

Giderek, her şeyden vazgeçe vazgeçe, sanki bir başkası oldum.

Yaşayan bir insan için ölüm hiçbir şeydir, çünkü adam yaşıyor; ölmüş biri için de ölüm hiçbir şeydir, çünkü artık onun hakkında hiçbir şey bilemez.

İnsan sevgi karşısında da ölüm karşısında olduğu gibi yalnızdır.

Bir sabah, seçiminin tutsağı olarak uyanır insan.

Burada beni tehdit eden yaşamın şiddetiydi, gerçekliğin şiddetiydi. Çekip gidemez miydim? Kaçamaz mıydım? Sonuçlarını bilmiyor muydum, hayatımı ve varlığımı değerli kılan herşeyin, evet herşeyin yıkımı olacağını bilmiyor muydum?

Paramparça olsam dahi yenik düşmeye büyük bir tutkuyla hazırdım.

Acınası biri olarak yaşamak ölüm gibi bir şey, öyle değil mi?

Bunalıma girmek ve kendi varlığınızın dışında evrene anlam atfetme ihtiyacı duymak yerine kendi anlamınızı kendiniz yaratın ve güneşin altında geçirdiğiniz şu kısa andan keyif alınız.

İsa'yı unut. Yıldızlar öldü. Artık sen doğabilirsin.

Yaşamak, başkaları kadar benim de hakkım değil miydi?

...Her şey bir oyundu, ama oyuncuların hepsinin yalan repliklerinden başka bir şey dile getirmedikleri bir oyun...

Yaşam kapımızın eşiğinde oturmuş, ölüm arkada nöbet tutarken, bizler evin içinde nasıl da oynuyoruz.

Var olmanın anlamı, ancak, var olunduğu anla yüzleşerek halledilebilecek bir problemdir.

Onu size anlamını arayasınız diye vermedik, onu size anlamlı kılasınız diye verdik. (Mente 1124)

Evren ne yazık ki gerçek ben ne yazık ki Borges’im