#umutsuzluk

Durum çok ciddi... Führer'i kurtarması emredilenler sessiz kalıyor... Sadakatsizlik her yerde üstünlük kazanıyor gibi... Reichskanzlei bir moloz yığını.

Keşke. Ah bir anlamı yoktu. Her şeyi kaybetmiştim.

Genç ve sağlıklıyken pazartesi intihar etmeyi planlayabilir, çarşambaya kadar tekrar kahkaha atmaya başlayabilirsin.

Çıkmaz sokak gibi görünen Arnavut kaldırımlı bir yoldan aşağı inmeye başlarsınız. Hiçbir beklentiniz ya da inancınız olmadan sadece oradan gitmek zorunda olduğunuz için gitmeye devam edersiniz .

Hiçbir beklentiniz ya da inancınız olmadan sadece oradan gitmek zorunda olduğunuz için gitmeye devam edersiniz.

Korkacak bir şey kalmadı. Dibe vurdum. Senin kalbinden daha aşağıya düşemem.

Mesele kaybolmak değil, yolunu tekrar bulamamak.

Ne yapalım? Düştük denize sarılırız yılana...

Özgürlük için ölmezsek, yakında onun için ağlamaktan başka yapacak bir şeyimiz kalmayacak.

Dakikaları ve kuruşları sayan bir Tanrı, bir domuz gibi homurdanan umutsuz, şehvetli bir Tanrı. Düşen ve düşen altın kanatlı bir domuz, her zaman karnı yukarı, okşamaya hazır, işte o, efendimiz. Gel öp beni.

Umutsuzluk içinde bile insan gülmeli.

Her sabah bir sayfa daha eksilip gidiyor ömrümden. Gönlümün yıkıntılarında can çekişiyor umutlarım.

Karanlığın sonu yoktu, mutsuzluğumu ve özlemimi de içine alan bir sarmal gibi ilerliyordu. Sanki bir kara delikte yürüyor ve bir hiçe dönüştürülüyordum.

Ben sağı solu belli olmayan, içine kapanık biriyim ve artık tüm yaşama arzumu tükettim.

Sefaletim beni canımdan öyle bezdirmişti ki, artık bu hayatı savsşmaya değer görmüyordum. Bahtsızlık baskın çıkmış, fena yüklenmiştir. Öylesine bitmiştim ki, şimdi eski halimin bir gölgesiydim ancak.

Hayat bu kadar ezdikten sonra insanda cesaret mi kalır?

İyilik bu toprakları terk etti; ölümlerden kaçmanın yolu kalmadı. Ölüm, her an, her yerde ölüm.

Güçsüzlük hissim dibi yokmuş gibi görünen derinliklere çöküyordu ve kendimi, içinden çıkmama yarayacak elle tutulur hiçbir şeyin olmadığı bir depresyonun kuyusunda çırpınırken buldum

Umut doğup yeni umutlar doğurarak durmadan artarken bize umutsuzluk nereden geliyor?

Levent ülke bitti, hiçbirimizin kurtarma şansı yok.

Sosyal politika, kanserliye nasır ameliyatı yapılmasına ilişkin umutsuz bir karardır.

Titanik batarken keman çalan müzisyen gibiyiz. Hâlâ sahnedeyiz.

Kahrolası dünya mezarlık gibi kokuyor.

Kaybedecek bir şeyi olmayan insandan korkulur.