#şiir

Gün olur alevlenirim, Gün olur sönerim, Bir gün öldüğümde şiirle süslenmiş tabut isterim.

Bildiğiniz gibi parasız pulsuzum ben gene, Satırlarınızda kayboldu kederim.

Beni öyle bir şair yapmalısın ki, Acının ne olduğunu bilmeliyim.

Şairlik ne kelime... Biz gökyüzünü bile boyarız.

Şiirlerde bayağılık ne insanlar, ne tanrılar ne de kitap satıcıları tarafından hoş karşılanmaz.

Bronzdan daha kalıcı bir anıt meydana getirdim.

Dağlar, insanlar ve hatta ölüm bile yorulduysa, şimdi en güzel şiir, barıştır.

Ah bu şairler; kelime yorulmasın diye gönül yorarlar.

Gül bahçesinde gül olmak değil, bahçevan olmak insanda şiiri zorlar.

Kovan gibi uğultulu dünyada; şair arı, şiir bal, cemiyet petektir.

Sanat, gülü incitmeden gül yaprağına şiir yazmaktır.

Kendimi bildim bileli, şarkı söylerim, şiir okurum. Müzik hep tutkum oldu fakat mesleğim olacağını bilmiyordum.

Kadınlar şiirli aşklar hülya ederler ve aşklarında şiirle bahtiyar olurlar.

Şiir bir düşüncenin ifadesi değildir. O, kanayan bir yaradan veya gülümseyen bir ağızdan yükselen bir şarkıdır.

Ağaçlar yerin gök üstüne yazdığı şiirlerdir. Biz onları devirir, kağıda çeviririz, üstüne kofluğumuzu kaydedebilelim diye.

Sineklidağ burası,
Şehre tepeden bakar,
Ama şehir ırakta,
Masallardaki kadar.

Benim de kollarım bağlı senin kelepçenle / Sağ elim tutmuyor / Yitirdim büyümü, şiirlerim uçtu / Solum yetmiyor

İnsan her gün bir parça müzik dinlemeli, iyi bir şiir okumalı, güzel bir tablo görmeli ve mümkünse birkaç mantıklı cümle söylemelidir.

Şiirlerim açıklandıklarında büyülerini yitirirler. Açıklama diye bir şey mümkünse tabii!

Gerçeklik ancak bir şiir ışınıyla aydınlatıldığında kendini gösterir.

Şairin bir sözü, doğru yere dokunduğu için, varlığımızın derindeki katmanlarını sarsar.

Senin yumuşak kanatlarının altında.

Her kişi bir kardeş olur,

Geleneksel haşinliğin böldüğü