#zarafet

Saf iffet zihinlerimize güzellik, bedenlerimize zarafet ve arzularımıza barıştır.

Kötülere meydan okumanın en zarif hali gülümsemektir.

Gizli olan iç varlığınız, sakin ve yumuşak bir ruhun solmayan güzelliğiyle sizin süsünüz olsun.

Su da içsen, çay da içsen, şarap da içsen, kahve de içsen; doldurduğun bardakta dudak payı bırakmazsan, bardak değil de sen eğiliyorsun.

Bir ceylan olup zarifçe yürüdüm geçmiş aslanlıklarımın arasından. Artık orada değilim. Artık o kişi değilim. Ve o aslan, artık, beni incitemez.

Güzel uyandırılmak insan hakkıdır, yazın bir kenara.

Serçe gibisin kardeşim.

Sanat, gülü incitmeden gül yaprağına şiir yazmaktır.

Bir teoremin zarafeti onda görebildiğin fikirlerin sayısıyla doğru, o fikirleri görebilmek için harcadığın çabayla ters orantılıdır.

(Marilyn Monroe hakkında) Gögüsleri vardı. Ve kıvrımlı bir vücudu. Lakin bana göre seksilik, klas olmaktır, kıvrımlı bir kıçtan daha fazlası. Eğer öyle olmasaydı, biliyorum ki 200 hayat kadını yıldız olurdu.

Zarafetin iki büyük düşmanı çok incelik ve çok kabalıktır.

Kediler, ışıktan daha da uzaktılar. Kusursuzlukları rahatlatıcıydı. Bedenlerinin kusursuzluğunu ve yeteneği içinde hata ya da sapma nedir bilmiyorlardı. Bir an için varlıklarının derinlerine inerler, sonra yumuşacık kürkleri içinde hareketsiz kalırlar, ağırbaşlı ve tehdit edecek derecede ciddi olurlar, gözleriyse testekerlek olur, görünen her şeyi ateşli kraterlerinin içine çekerlerdi. Ama bir süre sonra yeniden yüzeye çıkarlar, bön bakışlarından esneyerek sıyrılırlar, hayal kırıklığı içinde, hayalden yoksun kalırlardı. Özgüvenli bir zarafetle dolu, içe dönük hayatlarında herhangi bir seçeneğe yer yoktu. Bu kusursuzluk hapishanesinde sıkılıp, hüzne kapılırlar, kırışık dudaklarıyla hırıldarlar, çizgilerin genişlettiği suratlarında ise soyut bir acımasızlık ifadesi okunurdu.