#duygu

Aşk imkânsız olan birçok şeyi mümkün kılar.

İnsanlar, en kederli ve en sevinçli olanlarda gözlemlediğimiz üzere büyük tutkularını şarkı yoluyla ifade ederler.

Sanatta tek bir değerli şey var: açıklayamayacağınız şey.

Duyguları düzelten kuralı seviyorum.

Ağlamayan kişi vahşi, gülmeyen ise delidir.

Sevmek, iki defa yaşamaktır

Yumruğu sıkıldığında hiçbir erkek net bir şekilde düşünemez.

Gözlerin konuştuğu dil her yerde aynıdır.

Hafif acılar konuşabilir ama derin acılar dilsizdir.

İnsanların bizim için harekete geçmesinden çok duygularımızı paylaşmasını isteriz.

Korku ve azap hariç, her his müzikte teselli bulabilir.

Şairin bir sözü, doğru yere dokunduğu için, varlığımızın derindeki katmanlarını sarsar.

Akıl ve kalp arasında durup, ikincisini birincinin doğruluğu ile uzlaştırmak için savaşmak ne kadar zor ve acı vericidir.

Ve sevgi, ölüm kadar ağırdır.

Eğer aşk varsa zaman ahmakça bir sözdür.

Ve yeryüzünde hiçbir şey bir insanı içerleme hissinden daha fazla tüketemez.

Kimse öfkeli insan kadar çok yalan söyleyemez.

Korku, mantığın düşmanıdır.

İnsan zeka karşısında eğilir ama şefkat karşısında diz çöker.

Gülümsemek insanlara mahsustur.

Şunu biliniz ki keyif, sevinç, kahkaha, neşe ve üzüntü, acı, ümitsizlik ve keder, beyinden başka bir yerden çıkmaz.

Bir şiir, sadece bir şiir olarak kalmaz. Aynı zamanda bir duygu, bir anı, bir insanın hayatıdır.

Bilim adamları henüz gözyaşından daha etkili bir antiseptik bulmayı başaramamışlardır.

İnsan kafasız yaşar da, kalpsiz yaşayamaz.