#duygu

Acı ve ümitsizlik, dedim, müthiş bir güç barındırır içinde.

Kelimelerin başarısız olduğu yerde, müzik konuşur.

Zaten aşka kin kadar yakın bir his yoktur.

Her şeyden evvel okumak, duygularını eğitmek lazım.

Yalnızlık Müziğin bile seni dinlemesidir.

Yalnızlık paylaşılmaz Paylaşılsa yalnızlık olmaz.

Şiir bir düşüncenin ifadesi değildir. O, kanayan bir yaradan veya gülümseyen bir ağızdan yükselen bir şarkıdır.

Demek ki biz zavallı insanlar kalplerimizin elinde birer oyuncaktan başka bir şey değiliz.

Anlıyorum ki sevmekte niçin ve nasıl kat'iyen yoktur.

İnsan gençliğinde kalbine ne kadar çok his ve hatıra biriktirirse o kadar geç ihtiyar olur. İnsana ekmekten, sudan fazla his lazım.

Sevmek kafa ile düşünmeyle değildir. Sevmek... Sevmektir işte!

Hayatın bazı öncesiz anları vardır ki ne süresi ne biçimi ne tanımı vardır. Yalnızca bir duygulanma, yalnızca bir hayat sarsıntısıdır.

Seyirci ne kadar ağlarsa filmcinin yüzü o kadar güler.

İnsanın gerçek özgürlüğü buydu: İstediği kadar ağlayabilmek. Belki bir de, istediği şeye ağlayabilmek...

Korkmalısın. Çünkü acı bağımlılık yapar.

Düşünceler, duyguların çekim alanına girince bükülürler.

Şimdiye kadar uygarlıkların büyük zemberekleri olmuş olan şeref, nefsi feda, dini inanç, şan ve vatan aşkı gibi duygular, akıl vasıtasıyla değil çoğu defa akla rağmen ortaya çıkmıştır.

Akla karşı olan sonsuz savaşlarında, duygular hiçbir zaman yenilmemiştir.

Bir toplulukta her his, her eylem bulaşıcıdır.

Öfkeniz yüzünden cezalandırılmayacaksınız, öfkeniz tarafından cezalandırılacaksınız.

Tutkularımız gerçek anka kuşlarıdır. Eskisinin küllerinden bir yenisi doğar.

Sevgiye ve tutkuya açık bir kalp kadar dünyada değerli bir şey yoktur.

İnsanları birleştiren duygular, ayıran ise fikirlerdir.

Benim bildiklerimi herkes bilebilir ama yüreğimdir yalnızca bana ait olan.