Aşk aklın en soylu zaafıdır.

Anlıyorum ki sevmekte niçin ve nasıl kat'iyen yoktur.

Sende haklısın. Benim yerlere göklere sığdıramadığım aşkı küçücük bir kalbe nasıl sığdıracaktın ?

İlla yanyana olalım demiyorum ki sana, can cana olsakta yeter mesela.

Doktora gittim geçende, kalbimde sen varmışsın.. Ve bu arada röntgende çok tatlı çıkmışsın.

Nefret, başarısızlığa uğramış sevgidir.

İnsan sevince aptallaşır.

Kalbimi çaldın ve asla ayrı dünyalardan olmayacağız.Belki dergilerde olabiliriz,ama benim yıldızım yine de sen olacaksın.

Şimdi biliyorum, ne olduğunu Sevginin. Nunc scio quid sit Amor.

Sevmek özgürlüktür...

Sevdiğimiz zaman, aşk o kadar büyüktür ki; bir bütün olarak içimize sığmaz. Sevdiğimiz insana doğru karşımızdakinin hisleri dediğimiz şey; kendi sevgimizin çarpıp geri dönüşüdür. Bizi gidişten daha fazla etkilemesinin, büyülemesinin sebebi ise, kendimizden çıktığını fark edemeyişimizdir

Bir insana olan özlem iç organlardan daha fazla yer kaplar.

Orası benim kalbimin arzu ettiği yer, tümü senin sevgin için.

Tüm istediğim kalbin durgunluğu, böylece başlayabilirim karanlıkta yolumu bulmaya ve kalbine girmeye.

Dokunamadığın birini özlüyorsan, Özlediğin kalbine dokunmuştur çoktan!.

Sevgiye ve tutkuya açık bir kalp kadar dünyada değerli bir şey yoktur.

Benim yüreğim var, o kızınsa yok. O yüzden ben onu ne kadar seversem seveyim, elime hiçbir şey geçmez. Öyle mi demek istiyorsun ?

Sevgiye ve tutkuya açık bir kalp kadar dünyada değerli bir şey yoktur.

Akıl ve kalp arasında durup, ikincisini birincinin doğruluğu ile uzlaştırmak için savaşmak ne kadar zor ve acı vericidir.

Ve sevgi, ölüm kadar ağırdır.