Sevmek kafa ile düşünmeyle değildir. Sevmek... Sevmektir işte!

Nefret, başarısızlığa uğramış sevgidir.

İnsan sevince aptallaşır.

Şimdi biliyorum, ne olduğunu Sevginin. Nunc scio quid sit Amor.

En önemli düşüncelerimiz, duygularımızla çelişenlerdir.

Çok gereksiz şeyleri çok düşünüyorum. Sanırım o yüzden sürekli aklımdasın.

Sevmek özgürlüktür...

Bir devlet adamının kalbi kafasında olmalıdır.

Olup bitenlere soğuk bir mantıkla bakmaya, yalnız mantıklı, pratik bir hayat sürmeye alışık bir insana böylesine aşırı, çılgınca duygular saçma görünmez mi hiç?

Gündelik deneyimler göstermiştir ki, akıl bir konudan vazgeçse de, yürek yıllar boyu onun için çırpınır durur.

Eğer akıl ve mantığın manası, benim zannettiğim gibi herkeste mevcut olan bir duygudan ibaret ise, insanın yaratılışında hiç akıl ve mantık yok demektir.

Sevdiğimiz zaman, aşk o kadar büyüktür ki; bir bütün olarak içimize sığmaz. Sevdiğimiz insana doğru karşımızdakinin hisleri dediğimiz şey; kendi sevgimizin çarpıp geri dönüşüdür. Bizi gidişten daha fazla etkilemesinin, büyülemesinin sebebi ise, kendimizden çıktığını fark edemeyişimizdir

Bir insana olan özlem iç organlardan daha fazla yer kaplar.

İnanç da sevgi de aklın yolunu izlemez.

Anlıyorum ki sevmekte niçin ve nasıl kat'iyen yoktur.

Akıl ve kalp arasında durup, ikincisini birincinin doğruluğu ile uzlaştırmak için savaşmak ne kadar zor ve acı vericidir.

Ve sevgi, ölüm kadar ağırdır.

Korku, mantığın düşmanıdır.

Birini çok sevmek gibiyim

Kalbin kendine has nedenleri vardır ki, akıl hiçbir zaman anlayamaz.