Aşk ve Sevgi

Sevgi insanoğlunun tek yakıtı bence ve satın alınabilecek bir şey de değil. Bu ancak kendi içinde çoğaltabileceğin, hatta öğrenebileceğin bir şey.

Kalbimi çaldın ve asla ayrı dünyalardan olmayacağız.Belki dergilerde olabiliriz,ama benim yıldızım yine de sen olacaksın.

Sevilmedik diye yakınıp sevmeyi unuttuğumuz gibi.

Fakat gönül bu ya, teyzem bu ilk kocasını pek sevmiş, anlattığına göre adamın sonsuz nezaketine ve kalbinin güzelliğine âşık olmuşmuş.

Tüm istediğim kalbin durgunluğu, böylece başlayabilirim karanlıkta yolumu bulmaya ve kalbine girmeye.

Küsecek kadar sevmeli insan birini o gelince küsmeli: nerdeydin bunca zaman niye sevmedin beni, küsecek kimsem yoktu demeli o varken de kimseye küsmemeli.

İnsan sevdikçe büyür.

Sevgiye ve tutkuya açık bir kalp kadar dünyada değerli bir şey yoktur.

Aşk, rüyalarla dolu altın bir balondur.

Sevgi doğanın ikinci güneşidir.

Seven sevdiğini memnun etmeyi, başkalarını memnun etmeye tercih eder.

Sevildim, sevildim, sevildim... Yine de yeterince değil, zira insan asla yeterince sevemez, bir ömür buna yetmez.

Zaten sevgi daima nefretten üstün değil midir?

Sevgi ne birden var olur, ne birden yok olur.

Bana öyle geliyor ki dünyada mevcut sonsuz sevgi; dile gelmek için can atar, dudaklarda tir tir titrer; gelgelelim, dile gelmeye utanır, utanır, utanır.

Bir insanın ne denli sevildiği en çok ayrılık anında belli olur.

Bir mide, ikna yoluyla yiyecekleri sindirmeye zorlanacağı gibi, bir kişide de sevmeye zorlanamaz.