Ve yeryüzünde hiçbir şey bir insanı içerleme hissinden daha fazla tüketemez.

Kin, insana akıllı işler yaptırıyor.(Ulucanlar Merkez Cezaevi, 28 Temmuz '88)

Zaten aşka kin kadar yakın bir his yoktur.

İnsanın sevdiği birine kin duyması, ona karşı kayıtsız olmasından çok daha kolaydır.

— İçimde isyan var!

Yürüyemeyen, yürüyene kin duyar.Dönek dönmeyene saldırır.

Nikah, sevginin tükeneceği korkusudur.Bu nedenle, sevgiyi tüketmedir.

İncecik ip üzerine koca ayaklar bindi, nefsim içine sindi. Kirpiklerim titremekte korkularımdan; düşersem yanarım. O kadar içime sindim ki, vinç getirsen kalkmaz başım, gömün burada canlı nâşım. İç çekmekten, düşünmekten ağardı saçım; düşersem yanarım.

Zorla güldü âmâlar, ağlamak mı ayıp?

Beni ancak bir âmâ gördü, göremeden anladı neler hissettiğimi. Dertsize zevâl olmaz. Bana ancak dilsiz anlattı dili olanın dile getiremediklerini. Teşbihte kusur olmaz.

Ne kadar güler ise düşman, o kadar ağlatır seni.

İçin içine sığmadığında, taştığında sen senden bariz, hayat durur kalbinle beraber.

Benim müziğim o kadar ağlıyor ki, sözlerimde gülemiyorum.

Kadınlar hassas ve hisli, dilekleri içlerinde gizli.

Gözler dolmak içindir.

Orhan Gencebay müziği apayrıdır. Hem duygusu, sözü ve müziği bütündür. Orhan Gencebay bir kişilik göstergesidir. Doğruluk, edep, ahlak, tevazu... Üstadı seviyorum. Orhan Gencebay’ın tasavvufa ve maneviyata bakışını da sağlam ve güzel görüyorum.

Eğer bir insan, duygularınıza tanımsa onu bırakmayın.

Herkes bir şey aldı götürdü benden
Kimi umutlarımı
Kimi inançlarımı
Kimi en güzel duygularımı
Sen başkalarına benzeme sakın
Hep böyle kal, hep cana yakın
Hep böyle kal, hep böyle kal, Hep bana yakın..

Hani bir yağmur yağar da bazen..
Hani gök gürler ya arkasından,
Hani şimşekler çakar peşinden,
İşte öyle bir şey.

Işıktan, aydınlanmadan nefret eden bağnaz kişi ve gruplar sadece kendi hayatlarından değil de bir toplumun gününü ve geleceğini etkileme, şekillendirme konumuna gelirlerse, yandı gülüm keten helvası! Demokrasi kültürü eksik, yüreklerinde efradı dışındakilere duydukları derin kin ve nefret duyguları ile beslenen bu kişi ve grupların, musallat oldukları toplumlara, ülkelere hatta dünyaya kan ve gözyaşından başka hiçbir bir şey getirmediği ve getiremeyeceği tarihten alınması gereken en önemli derstir.