Ne kadar güler ise düşman, o kadar ağlatır seni.

Ağlamayan kişi vahşi, gülmeyen ise delidir.

Gözler dolmak içindir.

Bazen, sırf ağlamaya yer kalmadığı için gülersiniz.

Ağlamak gülmenin kardeşidir. Ağlamayan gülemez ki.

Ağlamak güzeldir.

Zorla güldü âmâlar, ağlamak mı ayıp?

Aslında sorarsanız, ben güldürdüm, siz güldünüz sonra ben ağladım siz yine güldünüz.

Burnunu çeke çeke ağlamak, Belki biraz çocukça. Ağlamak, hüngür hüngür ağlamak, İçini çeke çeke, İnsanca.

Neye gülüyorsun? Kendinize gülüyorsunuz.

Hayat gelip geçiyor ağlamakla gülmekle, zaten komiklik yapıyorum ben böylesine bir dünyaya gelmekle.

Ağlayabilseydiniz, anlayabilirdiniz.

Ağlamak istedim ama insan ağlamak isteyince tek bir damla gözyaşı bile dökülmez.

İnsanın gerçek özgürlüğü buydu: İstediği kadar ağlayabilmek. Belki bir de, istediği şeye ağlayabilmek...

Nedensiz bir çocuk ağlaması bile Çok sonraki bir gülüşün başlangıcıdır.

Bir insan ne için ağladığını biliyorsa, bir gün gülmeyi de hakedecektir.

Az ağlıyoruz. Dünya bu yüzden çok kirli.

Ayıbın en büyüğü, ona benzer bir ayıp sende de varken başkasını ayıplamandır.

Ey zamanın yüzüne korku yazanlar, Güldürmeyin beni ağlayamam.

Kapkara bir çığlıktı her umut, Ağlamakla gülmek arasında yaşanan .