Nullumst iam dictum quod non dictum sit prius.

Nullumst iam dictum quod non dictum sit prius.

Dünyada söylenilmedik söz yoktur derler.

Tarih tekerrür etmez, varlığımızın tamamen özdeş bir anı yoktur.

Söylenmemiş fikir yoktur, diyorlar. bu söz doğru ise bile bundan sonra bütün insanlar susacak değil.

Benim sözlerim sert ama kalbi yumuşatan cinsten.

Mevsim başından beri...

Zannetme ki şöyle böyle bir söz /
Gel sen dahi söyle böyle bir söz.

Tarihten öğrendiğimiz en önemli ders, insanların tarihten hiçbir şey öğrenmediği gerçeğidir.

Büyük sır şurada: Düşünce ağızda yaratılır.

Tarih hep aynıdır, yalnız hep farklı.

Bu benim rapim, bu benim şiirim, bu benim derinim, bu benim bendim, bu benim eserim, bu benim ta kendim... Ta kendim… Ta kendim… Ta kendim...

Ben başkalarını değil, kendimi kopya etmekten korkarım.

Söylenecek hiçbir şeyim yok ve onu söylüyorum, ve de o, şiirdir.

Benden yaptığım bir resmi anlatmamı istemeyin. Ben sadece tasvir ediyorum. Anlatacak olsam oturur yazardım.

Düşünce ağızda ölür.

Hegel bir yerde, dünya çapında tarihî öneme sahip bütün olay ve kişilerin âdeta iki kere sahneye çıktığından söz eder. Şunu eklemeyi unutur : birinci seferinde trajedi, ikincisinde ise komedi olarak.

Hegel bir yerde, dünya çapında tarihî öneme sahip bütün olay ve kişilerin âdeta iki kere sahneye çıktığından söz eder. Şunu eklemeyi unutur : birinci seferinde trajedi, ikincisinde ise komedi olarak.

Bazı kısa cümleler, kişiye söylenecek hiçbir şey kalmadığı hissini verme yetenekleri bakımından eşsizdir.

Kısaca söylenmeyi hak etmeyen şeyler var.