Dil cesarettir: bir düşünceyi tasarlama, konuşma ve bunu doğru yapmak için.

Düşünceler ve duygular, istemli veya istemsiz bir şekilde meydana gelir ve onları sözcükler aracılığıyla ifade ederiz.

Düşünce ağızda ölür.

Kurulan tek bir cümleyle bir dünya belirir. ( W. H. Auden)

Sözün dikildiği yer, gönüldür; ısmarlandığı yer düşüncedir, onu kuvvetlendiren akıldır, meydana çıkaran dildir; bedeni harflerdir, canıysa anlamı; süsü, düzenli söylenmesidir; düzgünlüğüyse doğru oluşu.

Dil ateştir, biraz suyla söndürülmesi mümkündür. Tırnaklarını aşındıran, çözemediğin bu kör düğümdür. Üzgünümdür hayli vesselâm. Vuslatım gelmez mihman. Beklerim... Gurbetteyim ne edeyim?

Benim sözlerim sert ama kalbi yumuşatan cinsten.

Biz Türkçeyle felsefe yapıyoruz.

Zannetme ki şöyle böyle bir söz /
Gel sen dahi söyle böyle bir söz.

Son kadeh içilmiş, Son söz edilmişti. bir düşünce sardı hepsini..

Dile karışmak, düşünceye karışmaktır.

Yavrularım, sözle ve dille değil, eylemle ve içtenlikle sevelim.

Bırakın müzik bize bu geceyi bizimkinden daha mutlu bir dilde anlatsın.

Sınırlarını bil, bin düşün bir söyle.

Lisan, dudaklarımızın üzerindeki şarap gibidir.

Şimdiye dek söylenmiş hiçbir şey yoktur ki daha önce söylenmemiş olsun.

Bir dilin, felsefe yapma sanatına elvermesi için onun yüksek derecelerde kavramlaşmış ve dil bilgisi kurallarının schématique biçimde belirlenmiş olması zorunludur. Böyle olanlar üstün medeniyet dilidirler. Öyleyse yüksek medeniyet seviyesine erişmemiş bir dilde felsefe yapılamaz.

Düşünce kendini bastırmanın amacı, dil silahıdır.

Düşünceler üretiriz ve ürettiğimiz düşüncelerin altında eziliriz.

Söz insana düşüncesini gizlesin diye verilmiştir.