Dile karışmak, düşünceye karışmaktır.

Büyük sır şurada: Düşünce ağızda yaratılır.

Dil akıl tarafından yaratılmıştır ve aklı yaratır.

Düşünceler ve duygular, istemli veya istemsiz bir şekilde meydana gelir ve onları sözcükler aracılığıyla ifade ederiz.

Bir kendimiz için düşünüp içimizde sakladıklarımız, düşünülmemiş demektir.

Geveze, düşündüğünden fazlasını konuşandır. Çok düşünen ve çok konuşan hiçbir zaman geveze olarak addedilmez. Geveze ağzına geleni söyler, beliğ yüreğinden geleni.

Sözcükleri ne kadar çok yanlış kullanırsanız, o kadar çok yanlış düşünce doğmasına yol açarsınız.

Farklı dillerle aynı duygu ve düşüncelere sahip olunamaz, aynı şeyler sevilemez mi?

Dil, insanların düşüncelerini birbirlerinden saklayabilmeleri için icat edilmiştir.

Biz Türkçeyle felsefe yapıyoruz.

Mezara giden fikrin kimseye faydası yok!

Dili şiddet olanlar

Gerçekten dilin, tatlı olmak şartıyla, açamayacağı kapı, çözemeyeceği düğüm yoktur.

Düşünceni söylemeye daima hazır ol, alçak kişi senden sakınacaktır.

Bırakın müzik bize bu geceyi bizimkinden daha mutlu bir dilde anlatsın.

Keskin dil, sık kullanma ile daha keskinleşen tek keskin alettir.

Tüm insanlar aynı sözleri kullanır ama birbirlerini anlamazlar.

Dil bozulduğunda insanlar duyduklarına olan inançlarını yitiriyor, bu da şiddete yol açıyor.

Lisan, dudaklarımızın üzerindeki şarap gibidir.

Düşüncenin doğasında iletilmek vardır, yazılmak, konuşulmak, gerçekleştirilmek. Düşünce çimen gibidir, ışığı arar, kalabalıkları sever, melezlenmek için can atar, üzerine basıldıkça daha iyi büyür.