#insanlık durumu

Hepimiz kendi bedenimizde ömür boyu hapse mahkum edildik.

Yokluk o kadar acıdır ki, olmayan saati bile koluna, kolunu ısırarak takarsın.

Düşünceler üretiriz ve ürettiğimiz düşüncelerin altında eziliriz.

Bir gün dünyadan sıtma gibi depresyon da eredike edilirse, hümanizma kalmayacaktır.

Bedenin sınırları arzunun sınırlarından dardır.

Başkasının ıstırabını anlamak konusunda engel kendimizdir, gövdesi, böylelikle de kendisi azalmış felçliler ıstıraptan ölür mesela.

Acı kültür yoksa ağrı düzeyinde kalır.

Hiç kimse mutlu değildir; en iyi ihtimalle şanslıdır.

Ne zavallı bir görüntüsü var şu insan hayatının! Her gün, her gün gülünç denecek kadar dar bir hareket alanında hep aynı çabalara girişmek!

Aldığım en iyi tavsiye, 'Kimse ne yaptığını bilmiyor.

İnsanın aklını kaybetmesi ne acı, akılsız olması ise ne büyük bir kayıp.

Hayat - cinsel yolla bulaşan bir terminal durumu.

Teizm, bu nedenle insanlık durumundan kaçma girişimidir; bu acıklı bir aldatmacadır.

Kuytuda olmak da gerekmiyor, hiç kimsenin ulaşamadığı bir yerde olmak için : her yer kuytu zaten. Öylesine, ölüme doğru sürüklenip giderken, kendi boşluğunu, kuytu içindeliğini, işte, kovuğunu da, birlikte götürür, kişi.

Bizim problemimiz dünyanın her tarafında insanların sefalete, açlığa, aptallığa, ve savaşa, ve acımasızlığa karşı itaatkarlığı.

Bazı temel incelikler dünyaya adaletsiz dağıtılmıştır.

Ölüm, insanı kızdıracak ölçüde eşitlikçidir.

İnsanlık koşullarında kendinizi en az bir kez bulmak, kör, sağır taşla yüz yüze olmak Sana yardım edecek hiçbir şey yok ama ellerin ve kendi başın.

Bilginler mükemmel ciltler yazacaklar. Ödül alanlar olacak. Ancak, koşulların güçleri onları imkansız hale getirene kadar savaşlar aynı şekilde devam edecek.