Ölümsüzlük, bitmeyen sonsuz bir işte çalışmaktır.

Hepimiz ölürüz. Amaç sonsuza dek yaşamak değil, geride ölümsüz bir şey bırakmak.

Hayat öyle bir biçimde olmalıydı ki, her anı anlamlı olsun!

Ben ölümsüzlüğü eserlerimle elde etmek istemiyorum; ölmeyerek elde etmek istiyorum.

Herkes ölür ama herkes gerçekten yaşamaz.

Diyorum ki kişinin doğum tarihi pek önemli değil aslında, dünyaya gözlerini açmak daha önemli.

Benim için hakiki olan bir hakikat bulmalıyım. Yaşayıp uğruna ölmek isteyeceğim bir fikir.

İş, erken doğmakta değil, Gelmişken yaşamakta…

Büyükbabam herkes öldüğü zaman geride bir şey bırakmalı derdi. Bir çocuk, bir kitap, bir resim, bir ev, yapmış olduğu bir duvar ya da bir çift ayakkabı. Yada ekili bir bahçe.

İnsanların yüzde doksanı yaşamazlar, sadece vardırlar.

Yorgunum; Çünkü yorgunluğumun yaşamak gibi bir anlamı var.

Dâvâ, gerçek ölümsüzlüğü bulmakta.

Severek yaşamak, hayattaki en büyük meydan okumadır.

Ölümsüzlük anlamsızdır; insan dışında bütün yaratıklar ölümsüzdürler, çünkü ölümden habersizdirler.

Yaşam öylesine zavallı ki ölümsüz olmaya değmez.

Yazmayı bilmek için okumuş olmak, okumayı bilmek için de yaşamayı bilmek gerekir.

Hiçbir şey için ölmek yerine bir şey için yaşa.

Fakat biz gerçekten yaşıyor muyuz? Hayatın ne olduğunu bilmeden yaşamak...

Önemli olan on sayfa yazıp bir cümle söylemek değil, bir cümle yazıp on sayfa söylemektir.

Dünyada bir kelime kadar güce sahip hiçbir şey bilmiyorum. Bazen bir tane yazarım ve parlamaya başlayana kadar izlerim.