Guy Debord

Tersyüz edilmiş hakikatin maddi temellerinden kurtulmak; işte çağımızın kurtuluşunu oluşturan şey budur.

Yönetiminde sürekli olarak büyük bir tarihsel bilgi açığının yer aldığı bir devlet, artık stratejik olarak yürütülemez.

Tarihin Yunan'da, demokrasiyle birlikte ortaya çıktığı zannediliyor. Oysa tarihin dünyadan demokrasiyle birlikte silindiği kanıtlanabilir.

Gösteri, sonuçta uyuma arzusundan başka bir şey ifade etmeyen, zincire vurulmuş modern toplumun gördüğü kötü düştür. gösteri bu uykunun bekçisidir.

Gösteri, insanların olup bitenleri görmezlikten gelmelerini ve yine de anlaşılabilen bir şey varsa bunu derhal unutturmayı büyük bir ustalıkla başarır.

Televizyon güzel bir görüntü gösterdiği ve bu görüntüyü küstah bir yalanla yorumladığında aptallar her şeyin açık seçik olduğuna inanırlar.

Dünya, çoktandır bir zamanın düşünü görmektedir, ama onu gerçek anlamda yaşamak için şimdiden bilincine sahip olması gerekir.

Gösteri, felsefeyi gerçekleştirmeyen, gerçekliği felsefeleştirir. Spekülatif evrende değerini yitirmiş olan şey, herkesin somut yaşamıdır.

Kapitalizm en radikal fikirleri bile kendine mal edebilir ve onları zararsız ideolojiler biçiminde güvenli bir şekilde geri verebilir.

Gösteri, sürekli bir afyon savaşıdır; malları metalar ile, insanlara kabul ettirmeyi hedefler.

Bir şey yapılabileceği sırada istenmelidir; zira ne mevsimler ne de zaman kimseyi bekler.

Yazmayı bilmek için okumuş olmak, okumayı bilmek için de yaşamayı bilmek gerekir.

Gösteri toplumunda, kurtuluş vaatleri de gösterinin bir parçasına dönüşür.

Gerçek anlamda altüst edilmiş bir dünyada doğru, bir yanlışlık anıdır.

Tutkular yeterince yorumlandı; şimdi mesele yenilerini keşfetmek.

Her şeye rağmen yanlış umut, umutsuz olmaktan daha iyidir.

İnsanlar babalarından çok, yaşadıkları zamana benzerler.