Konuşmanın konusu sınırlıdır, fakat susmanın konuları tükenmez..

İnsanlar sadece konuştuklarından değil, sustuklarından da sorumludurlar.

Konuşmayı bilmemek ve susmayı öğrenememekten daha vahimi, bunları dillendirerek vicdanı rahatlatmak...

Konuşmak da tehlikelidir. İçte biriken sözcükleri boşaltmak. Hele konuşmayı bir kere unutmuşsan.

Konuşmayı çok erken öğrendim, susmayı öğrenmem içinse yaşlanmam gerekti.

Dünyanın yarısı söyleyecek birşeyi olan ama söyleyemeyen, öteki yarısı da söyleyecek birşeyi olmayan ama durmadan konuşan insanlardan oluşur.

Aynı dilde konuşamayacağımızı fark edince, aynı dilde susmayı seçtik.

Zeki adamlar söyleyecek bir şeyleri olduğu için konuşurlar. Aptallar, konuşmaları gerektiği için.

Bilge insanlar konuşurlar çünkü söyleyecek bir şeyleri vardır. Aptal insanlar konuşurlar çünkü bir şey söylemek zorundadırlar.

Bir zalimin tembelliği ve bir aptalın sessizliğidir, arzu ettiğim şey.

Herkes söylediği ya da söylemediği şeyler için azarlanmaktadır.

Konuşmak ihtiyaç olabilir fakat susmak bir sanattır.

İnsanlar nasıl konuşulması gerektiğinin dersini alırlar; ama en büyük bilgi, nasıl ve ne zaman susulması gerektiğini bilmektir.

Konuşmak, bir şey söylemek değildir.

Konuşmak ihtiyaç olabilir ama susmak bir sanattır.

Susan bir bilgin tek bir kelime konuşamayan aptallardan farksızdır.

Kadınlar için sükût yorgunluk, söylemek ise dinlenmek demektir.

Sadece biraz uyumak, egzersiz yapmak ve eğlenme amaçlı seyahat etmek istiyorum. Ve rahat olmak. Kulağa çok sıradan geliyor olsa da, 20 yıldır bunu yapabilmiş değilim.

Anlatamıyorsan yaz, Yazamıyorsan anlat. Her ikisini de beceremiyorsan sadece sus !

Konuşmak ihtiyaç olabilir ama susmak bir sanattır.