Sırrım konusunda sessizliğimi korursam benim esirim olur; eğer ağzımdan kaçırırsam ben onun esiri olurum. Sessizlik ağacında huzur meyveleri yetişir.

İsteklerimizi sınırlamalıyız, arzularımızı dizginlemeli, öfkemizi bastırmalı, bireyin sahip olmaya değecek şeylerden yalnızca sınırlı bir paya erişebileceği gerçeğini akıldan çıkarmamalıyız.

Hiçbir şey onu telaşlandırıp heyecanlandıramaz artık. Bizi dünyaya bağlayan ve bizi (kaygı, yakıcı arzu, öfke ve korku dolu olan bizi) sürekli acı içinde ileri geri sürükleyen binlerce istenç bağı: o hepsini kesip paramparça etti. Gülümseyerek geriye, şu anda oyunun sonuna gelmiş bir satranç oyuncusu gibi kayıtsızca önünde duran bu dünyanın düşsel görüntüler geçidine bakıyor.

Bilge insan, uzak bir dağ deresinin kıyısında oturmanın tüm dünyanın imparatoru olmaktan daha iyi olduğunu bilir.

Duymak istiyorsan, sessiz ol.

Ne kadar akıllı olursan o kadar hafiflersin.

Sessizliği bilmeyenlerin sesini dinlemezler.

Artık kendimi savunacak yaşları geçtim, tehlikeye atılmayacak yaşlara geldim.

Dünyanın bolluğunu isteyen cahildir. Zira onun sonu yoktur.

Hiçbir aptal şölende sessiz olamaz.

Olabildiğince az şey dilemek ve çok şey öğrenmek istiyorum.

Beraberinde getirdikleri umutlar ve korkularla akın akın gelen arzulara teslim olduğumuz sürece... Kalıcı mutluluğa ya da huzura hiçbir zaman kavuşamayız.

Şu anda sadece söyleyecek çok şeyi olan ve söyleyecek hiçbir şeyi olmayan parlak bir adamım.

Eğer hiçbir şey istemiyorsanız nasıl mutsuz olabilirsiniz?

Temel prensip şudur ki, hiçbir şey söylemediğim zaman, herhangi bir hata da yapamam.

Sakin kafalar şaşırtılamaz veya korkutulamaz.

Dünyanın yarısı söyleyecek birşeyi olan ama söyleyemeyen, öteki yarısı da söyleyecek birşeyi olmayan ama durmadan konuşan insanlardan oluşur.

Susmayı öğrendiğimden beri her şey bana çok yaklaştı.

Konuşmasını bilen ne zaman konuşması gerektiğini de bilir.

Sessizlik bilge bir adama cevaptır.