Hiçbir şey onu telaşlandırıp heyecanlandıramaz artık. Bizi dünyaya bağlayan ve bizi (kaygı, yakıcı arzu, öfke ve korku dolu olan bizi) sürekli acı içinde ileri geri sürükleyen binlerce istenç bağı: o hepsini kesip paramparça etti. Gülümseyerek geriye, şu anda oyunun sonuna gelmiş bir satranç oyuncusu gibi kayıtsızca önünde duran bu dünyanın düşsel görüntüler geçidine bakıyor.

Bir zalimin tembelliği ve bir aptalın sessizliğidir, arzu ettiğim şey.

Bilge insan, uzak bir dağ deresinin kıyısında oturmanın tüm dünyanın imparatoru olmaktan daha iyi olduğunu bilir.

Gerçekçi, hem dünyayı hem hayallerini bilen kişidir. Sizinse aklınız başınızda değil, üstelik binde biriniz bile hayal kurmayı bilmiyorsunuz.

Ne kadar akıllı olursan o kadar hafiflersin.

Artık kendimi savunacak yaşları geçtim, tehlikeye atılmayacak yaşlara geldim.

Dünyanın bolluğunu isteyen cahildir. Zira onun sonu yoktur.

Tüm sınırlamalar kişiyi mutlu kılar. Görme, etki ve temas alanımız ne denli dar ise o denli mutlu oluruz; ne denli geniş ise o denli sıklıkta kendimizi azap içinde ya da ürkütülmüş duyumsarız. Çünkü bu alanla birlikte kaygılar, istekler, ürkünç şeyler de çoğalır ve büyür...

Sırrım konusunda sessizliğimi korursam benim esirim olur; eğer ağzımdan kaçırırsam ben onun esiri olurum. Sessizlik ağacında huzur meyveleri yetişir.

Olabildiğince az şey dilemek ve çok şey öğrenmek istiyorum.

Beraberinde getirdikleri umutlar ve korkularla akın akın gelen arzulara teslim olduğumuz sürece... Kalıcı mutluluğa ya da huzura hiçbir zaman kavuşamayız.

Eğer hiçbir şey istemiyorsanız nasıl mutsuz olabilirsiniz?

Sakin kafalar şaşırtılamaz veya korkutulamaz.

Hayatımızdaki zorluklar hiç bir zaman bitmeyecektir. En iyisi bu gerçeği kabullenip, içinde bulunduğunuz şartlarda mutlu olmaya karar vermektir.

Hayatın adil olmadığı gerçeğini kabullenmezseniz hiçbir zaman mutlu ve huzurlu olamazsınız.

Hayatın adil olmadığı gerçeğini kabullenin.

Şöhret arzusu bilge insanların ertelediği son zayıflık.

Bir şey arzu etmek, mutlu olmamak demektir.

Hayatta mutluluk kısmen kavga vermekten değil kavgadan kaçınmaktan gelir.

Olanaksızlığı, gücün yetmezliğini anlamak da çok büyük bir erdemdir.