Bir zalimin tembelliği ve bir aptalın sessizliğidir, arzu ettiğim şey.

Susmak, insanı ele vermeyen sadık bir arkadaştır.

Dişlerimden gardiyanlar, hislerimden çağlayanlar, kirlerimden bataklıklar, kemiklerimden korkuluklar, parmaklarımdan sivri bıçaklar yaratıp savundum kalemi. Sırrı açmak cinâyetti, bir kilo altın sükûnetti...

Bilge insan, uzak bir dağ deresinin kıyısında oturmanın tüm dünyanın imparatoru olmaktan daha iyi olduğunu bilir.

Beyin özü sözü doğru ve tabiatı güzide olmalıdır. Bey doğru sözlü olmalı, tavır ve hareketleri itimat telkin etmelidir ki, halk ona inansın ve huzur içinde yaşasın.

Ben huzur bulmak, güvende ve gözlerden uzak olmak için nereye olsa giderim.

Duymak istiyorsan, sessiz ol.

Ne kadar akıllı olursan o kadar hafiflersin.

Sessizliği bilmeyenlerin sesini dinlemezler.

Çok fazla bilgi verenden bilgi alınmaz.

Artık kendimi savunacak yaşları geçtim, tehlikeye atılmayacak yaşlara geldim.

Hiçbir aptal şölende sessiz olamaz.

Kadınların saklayabildikleri tek sır, bilmedikleri sırdır.

Ne sevgiye ne de nefrete yol açmamak dünya bilgeliğinin yarısıdır: hiçbir şey söylememek ve hiçbir şeye inanmamak da öteki yarısı.

İsteklerimizi sınırlamalıyız, arzularımızı dizginlemeli, öfkemizi bastırmalı, bireyin sahip olmaya değecek şeylerden yalnızca sınırlı bir paya erişebileceği gerçeğini akıldan çıkarmamalıyız.

Hiçbir şey onu telaşlandırıp heyecanlandıramaz artık. Bizi dünyaya bağlayan ve bizi (kaygı, yakıcı arzu, öfke ve korku dolu olan bizi) sürekli acı içinde ileri geri sürükleyen binlerce istenç bağı: o hepsini kesip paramparça etti. Gülümseyerek geriye, şu anda oyunun sonuna gelmiş bir satranç oyuncusu gibi kayıtsızca önünde duran bu dünyanın düşsel görüntüler geçidine bakıyor.

Şu anda sadece söyleyecek çok şeyi olan ve söyleyecek hiçbir şeyi olmayan parlak bir adamım.

Temel prensip şudur ki, hiçbir şey söylemediğim zaman, herhangi bir hata da yapamam.

Derinlere inin ve iç sesinizi dinleyin. İçinizdeki rehbere güvenin.

Sakin kafalar şaşırtılamaz veya korkutulamaz.