Durmadan ateş yakıyoruz karanlıklar da, Bazen aydınlanıyor gecelerimiz, Bazen yangın çıkıyor uykularımızda.

Geçmiş zaman karanlık, yarınlar beyaz.

Anadolu; Güneşin doğduğu ülke demektir. Güneş batmış, karanlık çökmüşse, bekle. Yeniden ışıl ışıl doğacak, karanlığı, yarasaları kovacaktır.

Her karanlığının ardından yeni bir gün ışıldar.

Böyle gecenin hayır umulur mu seherinde?

Naim Efendi, ölü konağın yalnızlık nöbetinde bütün umutlarını, bağlarını, değerlerini yitirmiş sonsuz bir yorgunluktadır.

Melankoli, bir kış gecesindeki seslerdi.

Gecenin en karanlık anı şafak sökmeden az öncedir...

Gece garip bir şeydir ve olmaması gerekir, o yüzden ışıkça yeniden ve yeniden yok edilir.

Gece içimde hiçbir şey kalmadığı için sabah ölecek gibi kalkarım.

Gece vakti bir mum güneşten daha parlak olur.

Nihayet, gece, içinden ne renkte bir sabah çıkacağı bilinmediği için ümide de hayli pay bırakan bir kapalı kutudur.

Fakat ışık söndüğünde siyah geri döner.

Merhaba karanlık, benim eski dostum / Yine seninle konuşmaya geldim / Çünkü usulca emekleyen bir düş / Ben uyurken tohumlarını bıraktı / Ve beynimde filizlendi / Hâlâ duruyor / ... / Sounds of Silence

Işığı seveceğim, bɑnɑ yol gösterdiği için; ɑmɑ bɑnɑ yıldızlɑrı gösteren kɑrɑnlığı dɑ.

İnsan yorgunsa eğer ve ertesi sabah uyanması için bir sebebi varsa yaşam ne güzeldir diye düşünüyor.

Huzur denilen o şeyin her santimine ihtiyacım var bu aralar. Bana biraz bahar gerekiyor. Çok üşüdüm...

Gece karanlığında mum neyse kitap da odur.

Yokluk gecesinde, görünmeyen bir elin yaktığı küçük bir mum da çıkar. Alevini iyi işaretleyin: çünkü o, o İnsanın hayatıdır.

Işık gibi: sevgi de en çok, en karanlık yerde parlar.