Bütün insanlık yalanların, dolanların içinde yuvarlanıp gidiyor.

İnsan yaşamı temel olarak bir komedidir.

Kaç tabut gömülecek yeraltına ve kaç kişi gidecek habersiz uzaklara? Kaç yalan yıkacak güvenleri? Kaç satır yazılacak kader kitabına ve kaç dua edeceksin tanrına, kaç damla gözyaşı dökeceksin?

Ben veya başkası, neyin nesi olursak olalım; hepimiz ister istemez aynı kervanın içinde miyiz? Hayır, ben değilim; biz değiliz. Parlak ifadeler karşısında boş bulunduğumuz miktar ve müddetçe aldatılıyoruz. (...) Hayatımıza şekil veren vukuatın bizi bir şekilde davranmaya icbar eden kendiliğindenliği ve kaçınılmazlığı habis faaliyetlerine mazeret arayan mel'unların yutturmacasıdır.

Hayat dar alanda trajedi, geniş açıda komedidir.

Beni öyle bir yalana inandır ki, Ömrümce sürsün doğruluğu.

İnsanlık ancak bugünkü “insanı” aştığı zaman “insan” olabilecek.

Tanıdığım ve tanımadığım dostlar, yurttaşlarım, tüm dünyanın insanları! Az sonra güçlü bir Sovyet füzesi beni uzayın derinliklerine taşıyacak. Size söylemek isterim ki, şu anda tüm hayatım tek bir an gibi gözlerimin önünde.

Dünyadaki herkes bir zamanlar çocuktu.

Ben hayattan yanayım, ölümden değil..

Hayatı bu kılığa sokmak, insanlara da tanrılara da yakışmaz.

Bazı yalanlar güzel, Bazı gerçekler acıymış. Bazı ölümler uzun, Bütün hayatlar kısaymış.

Uyduruyorlar, sonra da uydurduklarına inanıyorlar.

Her insan biraz romandır, kahramandır, biraz yalandır.

Gerekenleri söylemiyorsan, hatta yalan söylüyorsan belki para kazanırsın ama insanlığını yitirirsin.

Biz insan doğasını ne kadar araştırırsak; şerefsizliğin, hilekârlığın ve aldatıcılığın anlamsızlığını bir kere daha anlarız.

Çok azımız katil ya da hırsızız, ama hepimiz yalan söylemişizdir.

Yalanlara radar olsan neye yarar? Zararın dönüşü kârın el mi sallar? Batan güneş yine doğar.

İnsan olmak ve hayatı hayvanlardan daha az anlamak ne hazin şey.

İnsanlar çeşit çeşit. Anlayış kaplarının derinliği de… İnsanlık serüvenini ilginç kılan da işte bu çeşitlilik ve farklılık.