Evet, bu doğru. İnsanlar birbirine benzemez.

Amacımız farklılıklarımızı anlamak olmalı.

İnsan her şeyi anlayabilir... Meltemin nasıl estiğini de, güneşte olup bitenleri de...Gel gelelim, kendisinden başka bir insanın burnunu neden başka türlü sildiğini bir türlü anlayamaz.

Kimseden daha iyi olmadığınızı anlayacak kadar mütevazı, herkesten farklı olduğunuzu kavrayacak kadar bilge olun.

İnsanlık ancak bugünkü “insanı” aştığı zaman “insan” olabilecek.

Tanıdığım ve tanımadığım dostlar, yurttaşlarım, tüm dünyanın insanları! Az sonra güçlü bir Sovyet füzesi beni uzayın derinliklerine taşıyacak. Size söylemek isterim ki, şu anda tüm hayatım tek bir an gibi gözlerimin önünde.

Şiirdeki aşkla hayattaki aşk ne kadar birbirine benzemiyormuş.

Yaralı bir insana ne hissediyorsun diye sormam, yaralı bir insan olurum.

Dünyadaki herkes bir zamanlar çocuktu.

Ben hayattan yanayım, ölümden değil..

Hayatı bu kılığa sokmak, insanlara da tanrılara da yakışmaz.

Bütünlüğü sağlayan bilgeliktir.

Belki de insanlığın laneti budur. Birbirimizden çok farklı olmamız değil, birbirimize çok benziyor olmamızdır lanetimiz.

Dünyayı birbirine bağlayan ve insanları birbirinden ayıran tüm yanlış anlamalar.

Acı çekmeyenler, başkalarının acı çekebileceğini akıllarını bile getirmezler.

Farklılıkları silmek, onları muhafaza etmekten daha kolaydır ve dolayısıyla da daha az çaba gerektirir.

Anlamalıyız ki, üçüncü dünya ülkelerindeki insanlar da tıpkı bizim gibi düşünür, endişelenir, güler ve ağlar.

Her zaman düşünceli olun. Çünkü karşılaştığınız herkes, inanın, en az sizin kadar zorlu bir mücadele veriyor. Her insan kendi içinde savaş veriyor ve bir çözüm bekliyor.

Yoğun ve anlayışlı bir biçimde hayal edebilmeli insan, yüce bir insan olabilmek için; Kendini karşısındakinin yerine koyabilmeli ve birçok insanla empati kurabilmeli; insanların acıları ve zevkleri onun kendi acısı ve zevki olabilmeli.

Birbirinizi anlamak için birbiriniz gibi görünmelisin ama birbirinizi sevmek için biraz farklı olmak zorundasınız.