Ya her şeyim ya hiçim,
Sorma dünyam ne biçim,
Bir kördüğüm ki içim,
Çözdükçe dolaşıyor.

İnsanlık ancak bugünkü “insanı” aştığı zaman “insan” olabilecek.

Hayatın macerası öğrenmektir.

Gelecek daha belirsiz değildir, şimdiden.

Yarın: Umutların, kestirimlerin, beklentilerin iskambil piramidi!

Ben hep ileriye ve geleceğe bakarım, ömrümün geri kalanı orada saklıdır.

Belirsiz ve tehlikeli bir 10 yıl, bizleri bekliyor.

Neden hayat böyle trajik, neden böylesine bir uçurumun üzerindeki daracık bir kaldırım gibi. Aşağı bakıyorum; başım dönüyor; sonuna kadar nasıl yürüyeceğim, bilemiyorum.

Seçimden değil, kaderden dolayı maceracıyım.

Ne serüvenlerden geçecek bu dünya kim bilir? Pusuda ne acılar bekliyor daha mutluluk düşündeki insanları! Herhal ilerdedir yaşanacak günlerin en güzelleri.

İnsan geleceği için o kadar endişelidir ki şu anın keyfini çıkaramaz; sonuçta gelecekte de şimdide de yaşamaz. Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşar ve gerçekte hiç yaşamamış olarak ölür.

Hayat yalnızca geriye doğru anlaşılabilir. Fakat ileriye doğru yaşanmalıdır.

Hayat, geriye doğru anlaşılır ama ileriye doğru yaşanır…

Gelecek olan her şey belirsizlik içinde yatar. Hiç durup beklemeden yaşa!

Zamanın ne yapacağı belli olmaz, güvenilecek bir şey değildir.

John Lennon’ın dediği gibi 'Biz gelecek için hayal kurarken hayat başımızdan geçenlerdir.' Ama gençken bu bilince sahip olmak istemezdim.

Yolun ilerisini göremiyorsanız dönemece gelmişsiniz demektir.

Yarın bir kapıdır ve sen uykudan o kapıdan geçmek için uyanırsın.

Hiçbir mâlûmâtım yok yarına dâir. Yarının benden haberi var ama bugüne dâir, benden geriye kalacak tek şey şiir. Ve akılda yıllarca akan sözlerimden tatlı nehir... Beni anlamaya çalış!

Aldığım en iyi tavsiye, 'Kimse ne yaptığını bilmiyor.