Kim olduğumu bilmeyen ben, ne olacağımı ne bileyim? Kim olmayı düşünüyorum? Öyle çok şey olmayı düşünüyorum.

Barış, yarın yeni bir dünya kuracağız demesidir. Ve kurmamızdır bu dünyayı türkülerle. Barış budur işte!

Gelecek daha belirsiz değildir, şimdiden.

Yarın: Umutların, kestirimlerin, beklentilerin iskambil piramidi!

Belirsiz ve tehlikeli bir 10 yıl, bizleri bekliyor.

Ne serüvenlerden geçecek bu dünya kim bilir? Pusuda ne acılar bekliyor daha mutluluk düşündeki insanları! Herhal ilerdedir yaşanacak günlerin en güzelleri.

Çocuklar bizim dediğimiz, yüzümüze utanç duymadan bakmaktır. Mal değil, mülk değil istediğimiz. Size namuslu bir dünya bırakmaktır.

Aynı gökyüzünün dünyanın tüm ülkelerini kapsamasına olanak var mı.

Sonunda gülümsüyorum, dünyayı tek hayal ediyorum ve inanıyorum ki olabilecek de, güzel bir gün geliyor.

Nasıl geldim ben bu dünyaya? Neden bana danışılmadı? Madem katılmaya zorlandım, nerede şu yaşamın yöneticisi? Kendisiyle görüşmek istiyorum!

Varoluşa bir parmak çalıyorum. Hiçbir şey koktuğu yok! Neredeyim ben? Kimim? Bu dünya denen yer de neresi? Bu dünya da ne demekmiş?

Gelecek olan her şey belirsizlik içinde yatar. Hiç durup beklemeden yaşa!

Zamanın ne yapacağı belli olmaz, güvenilecek bir şey değildir.

Bu dünya bana göre değil. Ben bu dünyayla ne yapacağım?

Bazen insan kendine soruyor şaşkınlıkla, acaba doğru gezegende miyim diye.

Hiçbir mâlûmâtım yok yarına dâir. Yarının benden haberi var ama bugüne dâir, benden geriye kalacak tek şey şiir. Ve akılda yıllarca akan sözlerimden tatlı nehir... Beni anlamaya çalış!

Bazı kişiler diyor ki: “Bilmeden nasıl yaşayabilirsin?” Neyi kast ettiklerini bilmiyorum. Ben daima bilmeksizin yaşıyorum. Benim neyi bilmek istediğimi nereden bileceksiniz?

Buradan sonra neler olacak? Nereye gidiyoruz? Cennet diye bir yer yok mu?

Suçun ne? Daha belli degil.

Bozkurt ile kıyamete
Kalan dünya değil misin?