Nasıl geldim ben bu dünyaya? Neden bana danışılmadı? Madem katılmaya zorlandım, nerede şu yaşamın yöneticisi? Kendisiyle görüşmek istiyorum!

Varoluşa bir parmak çalıyorum. Hiçbir şey koktuğu yok! Neredeyim ben? Kimim? Bu dünya denen yer de neresi? Bu dünya da ne demekmiş?

Hay şu dünyanın tekerine! Neden sürekli dönmeli? Nerede bunun geri vitesi?

Nedir bizim bu dünyamız? …kısa süren bir simetri; anlık bir oluş.

Zâten inancımız olmasa, vâr olmanın anlamı anlamsızlıktan başka bir anlama gelir miydi?

Kimler önüne geçebilir zamanın akışının? Cümlelerimin noktalarına kaç zamanda ulaşırım?

Hayat dünyadan gelir ve hayat dünyaya geri döner.

İnsanın dünyası anlamlar evrenidir. Bu dünya, belirsizliklere, çelişkilere, çılgınlıklara veya şaşkınlıklara katlanabilir, fakat anlamsızlığa asla.

Ebedi hayatın ne olduğunu bilmem ama, bu dünyadaki hayatımız kötü bir şakadan ibarettir.

Dünya renk, ışık ve ısıdan oluşur.

Aslında insanlar da Tanrı'nın reklamı değiller mi?

İşte böyle sona erer dünya bir gümbürtüyle değil bir iniltiyle.

Gün yüzü gören her şey yok olmaya yargılıdır.

Aynı gökyüzünün dünyanın tüm ülkelerini kapsamasına olanak var mı.

Nasıl oluyor, vakit, bir türlü geçmezken, yıllar, hayatlar geçiyor?

Zaman, olmayan ama olması zorunlu olan o yüzden olduğu varsayılandır.

Şimdi olmazsa sen olmazsın, ama sen olmazsan şimdi de olmaz, o zaman sen zaman mısın?

Madde yavaşlıkla oluşmuştur, çok hızlı bir şeyin maddeliği ve maddiliği kalmayabilir.

Hayat bir kuruluşun değil, bir yıkılışın ifadesidir. Neden doğuyoruz? Ölmek için neden kuruyoruz? Yıkmak için.

An, zamanın ve ebediyetin birbirini dokundukları bir belirsizlik.