Bir derdin varsa, derman bulmaya çalış; bulamıyorsan da, onu dert etme.

Çok bildimlik yaparsan, çok düşmüşlük yaşarsın; Yok derdimlik yaparsan, dert görünce saparsın.

Dertle anlaş, deva bul. Üzüntü kalbi sömürür.

Bilge insan, uzak bir dağ deresinin kıyısında oturmanın tüm dünyanın imparatoru olmaktan daha iyi olduğunu bilir.

Bana düşen bütün görevleri yerine getirdim, ölüme de hazırım.

Ne kadar akıllı olursan o kadar hafiflersin.

İnsana aklı, dertlerinden kurtulması için verilmiştir.

Artık kendimi savunacak yaşları geçtim, tehlikeye atılmayacak yaşlara geldim.

Endişelerinizden kurtulmak istiyorsanız, yaşamaktan en çok korktuğunuz şeyin bir gün başınıza geleceğini kabul edin.

Uyku, her şeyin hakkından gelir.

Sırrım konusunda sessizliğimi korursam benim esirim olur; eğer ağzımdan kaçırırsam ben onun esiri olurum. Sessizlik ağacında huzur meyveleri yetişir.

İsteklerimizi sınırlamalıyız, arzularımızı dizginlemeli, öfkemizi bastırmalı, bireyin sahip olmaya değecek şeylerden yalnızca sınırlı bir paya erişebileceği gerçeğini akıldan çıkarmamalıyız.

Hiçbir şey onu telaşlandırıp heyecanlandıramaz artık. Bizi dünyaya bağlayan ve bizi (kaygı, yakıcı arzu, öfke ve korku dolu olan bizi) sürekli acı içinde ileri geri sürükleyen binlerce istenç bağı: o hepsini kesip paramparça etti. Gülümseyerek geriye, şu anda oyunun sonuna gelmiş bir satranç oyuncusu gibi kayıtsızca önünde duran bu dünyanın düşsel görüntüler geçidine bakıyor.

Sakin kafalar şaşırtılamaz veya korkutulamaz.

Küçük şeyleri dert etmeyin. Kusursuz olmayabileceğinizi kabullenin.

Ufak şeyleri dert etmediğiniz’ zaman yaşamınızın kusursuz olmayacak fakat hayatın size sunduklarını daha az dirençle kabullenmeyi öğreneceksiniz.

Zen felsefesinin önerdiği gibi, sorunlara bütün gücünüzle direnmek yerine, "ucunu bırakmayı" öğrendiğiniz zaman, yaşamınız su gibi akmaya başlayacaktır.

Bırakan, başkaları haklı oluversin. Bu sizin haksız olduğunuz anlamına gelmez.

Günümün birkaç saatini kitaplara verdim. Okurken başka bir dünyaya girer bütün dertlerimi unuturdum.

Gerçeğin bir fatih olarak gelmesinin tek nedeni bizim onu bir konuk olarak karşılama sanatını yitirmemizdir.